როდესაც მონღოლებმა თავიანთი მაცნეები გაგზავნეს ქუთუზში, რომელიც იმ დროს დედამიწაზე უდიდეს სამხედრო ძალას წარმოადგენდა, ქუთუზმა შეკრიბა ლიდერები და მრჩევლები და აჩვენა მათ გზავნილი და მისი შინაარსი - დანებებისა და მორჩილების თხოვნა. ზოგიერთი ლიდერი ფიქრობდა, რომ თათრებს დანებებულიყვნენ და ომის საშინელებებს თავი აერიდებინათ, მაგრამ ქუთუზმა თქვა: „მე თვითონ შევხვდები თათრებს. ო, მუსლიმთა ლიდერებო, თქვენ დიდი ხანია სახელმწიფო ხაზინიდან იკვებებით და დამპყრობლების მოძულეები ხართ. მე მივდივარ. ვინც ჯიჰადს აირჩევს, უნდა გამომყვეს, ხოლო ვინც არ აირჩევს, თავის სახლში დაბრუნდეს. ღმერთი ზრუნავს მასზე და მუსლიმი ქალების ცოდვა მათ კისერზეა, ვინც საბრძოლველად რჩება“.
ქუთუზმა კისერი მოჭრა ოცდაოთხ მაცნეს, რომლებიც ჰულაგუმ მუქარის შემცველი შეტყობინებით გაგზავნა და თავები ჩამოჰკიდა კაიროში, ალ-რაიდანიაში. ოცდამეხუთე კი ჰულაგუში ცხედრების გადასატანად დატოვა.
შემდეგ ის წამოდგა და ტირილით მიმართა მთავრებს: „ო, მუსლიმთა მთავრებო, ვინ დაიცავს ისლამს, თუ ჩვენ იქ არ ვიქნებით?“
მთავრებმა გამოაცხადეს თანხმობა ჯიჰადზე და თათრებთან დაპირისპირებაზე, რაც არ უნდა ძვირი დაჯდეს.
ქუთუზმა ეგვიპტეში მაცნეები გაგზავნა, რომლებიც მოუწოდებდნენ ჯიჰადისკენ ღვთის გზაზე, მისი ვალდებულებებისა და სათნოებების დასაცავად. ეგვიპტელებმა უპასუხეს მას და ქუთუზი ჯარით გაემგზავრა მონღოლებთან შესაბრძოლებლად. საბოლოოდ, მან დაამარცხა ისინი და შეაჩერა მათი წინსვლა ისლამური სამყაროს დანარჩენი ნაწილისკენ.

აქვე აღნიშნულია შემდეგი:
1- არსებობდა ეგვიპტელთა ჯგუფი, რომლებსაც არ სურდათ ბრძოლა და მონღოლებისთვის დანებება. ამ ჯგუფის ბუნება დღეს ბევრი ჩვენგანის ბუნებასაც ეხება. ანუ, იმ დღეს ყველა ეგვიპტელს არ ჰქონდა მტკიცე რწმენა, ამიტომ ვერავინ მეტყვის, რომ ჩვენ არ ვგავართ ჩვენს წინაპრებს და ვერც მათ დავემსგავსებით.
2- ქუთუზმა ამ ჯგუფს გზა გადაუღობა მონღოლი მაცნეების მოკვლით, რათა ეგვიპტელებს სხვა გზა არ ჰქონოდათ, გარდა იმისა, რომ დაპირისპირებოდნენ და ებრძოლათ.
3- იმ დროს ეგვიპტე რამდენიმე მთავრს შორის იყო გაყოფილი და მათ შორის ნახევრად სამოქალაქო ომი მიმდინარეობდა, მაგრამ საბოლოოდ ისინი გაერთიანდნენ მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად და ეს რეკორდულ დროში, დაახლოებით ერთ წელიწადში მოხდა და მათ იმ დროის უდიდესი სამხედრო ძალა დაამარცხეს.
4- საფრთხესთან გამკლავების ყველაზე შესაფერისი გზა მასთან დაპირისპირებაა და არა მისგან თავის დაღწევა ან გადადება. ამიტომ, ქუდსმა გადაწყვიტა მონღოლებთან ეგვიპტის გარეთ დაპირისპირება და არ დაელოდა მათ მოსვლას.
5- მოტივი, რომელიც ქუთუზმა იმ დროს გამოიყენა, იყო ჯიჰადის მოტივი ღვთის გულისთვის. ამ მოტივის გარეშე ის ვერ შეძლებდა ამ დიდ არმიებთან დაპირისპირებას. სწორედ ამის აღმოფხვრას ცდილობს დასავლეთი ჩვენი რწმენიდან და ტერორისტებად შერაცხავს ამ ლოზუნგის მატარებლებს, მაშინაც კი, თუ ისინი ტერორისტები არ არიან.
6- ქუთუზმა და მთავრებმა თავიანთი ფული სამხედრო კამპანიის დასაფინანსებლად შესწირეს, რათა დანარჩენი ხალხისთვის მაგალითი ყოფილიყვნენ, რომ თავიანთი ფული შეეწირათ. ეს ჩვენი ამჟამინდელი რეალობის საპირისპიროა, რადგან პრეზიდენტები და მეფეები თავიანთი ხალხისგან მკაცრ ზომებს ითხოვენ, მაშინ როცა თავად სარგებლობენ მათი ხალხის სიმდიდრით.

ახლა იცი, რატომ ვიყავით შესანიშნავები?

თუ გსურთ ჩვენი თანამედროვე რეალობის გადაჭრის გზები, უნდა წაიკითხოთ ჩვენი დიდებული ისტორია.

ამონარიდები ჩემი წიგნიდან „დაუვიწყარი ლიდერები“

ღვთის ნებით, დაგველოდეთ იმავე სერიის კიდევ ერთ სტატიას.

ტამერ ბადრი