Muhammed Mahmud olaylarının kahramanlarını neden hiç unutmadığımı biliyor musunuz?

Kendime bu soruyu sordum ve cevabını ancak bu olayların içindeyken kendime bazı sorular sorarak buldum, o yüzden kendime şunu sordum:

Peki bu gençler neden evlerini terk edip bu olaylara canlarını riske attılar?
Motosiklet sürücüleri yaralıları neden taşıyordu?
Gençler neden bu sokakta Mısır bayrağı taşıyorlardı?
Doktorlar yaralıları neden tedavi ediyordu?
Gençler olaylar boyunca neden gaz kokusuna katlanmak zorunda kaldılar?
Bazı gençler neden gözlerini kaybediyor?
Neden hayatlarını riske attılar?

Bu soruları, Muhammed Mahmud Caddesi'nde gençlerin arasında bulunduğum sırada cevapladım ve dedim ki:

Onlar hayatlarını bireyler, gruplar, partiler, güç, şöhret veya para için riske atmadılar.

Onların Allah ve vatan uğruna, daha iyi bir hayata geçiş uğruna, devrimin başarısı uğruna, devrim şehitlerinin ve yaralılarının intikamı uğruna geldiklerini gördüm.

Bu olaylara katılanların büyük çoğunluğu herhangi bir siyasi veya partisel bağlılığa sahip değildi, sıradan Mısırlılardı.

Kişisel çıkarları veya milletin çıkarları dışında başka amaçlar için sokağa çıkan birkaç kişi olduğu doğru, ancak bu insanlar Muhammed Mahmud Caddesi'ndeki ön saflarda değillerdi. Aksine, tehlikeden uzak, meydanın eteklerindeydiler ve uydu kanallarına konuşuyorlardı.

İşte bu yüzden Muhammed Mahmud olaylarına katılan herkesi seviyorum ve Mısır'ın yetiştirdiği en saf insanlardan biri olduklarını düşünüyorum. Kendime şunu sorardım: Eğer bu kahramanlar El-Aksa'yı kurtarma fırsatına sahip olsalardı, benim onlarda gördüğüm aynı mücadele ruhuyla kurtarırlardı ve İsrail, bu kahramanlar yüzünden kendi varlığı için endişelenirdi.

Bu etkinliklere benimle birlikte katılan herkese şunu söylüyorum ki, sizi unutmadım, unutmayacağım ve sizi Allah rızası için seviyorum.

Binbaşı Tamer Badr