Annemin dedesinin mücadelesinin hikayesi, Allah rahmet eylesin
Profesör Abdel Mutal Abdel Wahab Ahmed Abdel Hadi El-Saidi, El-Ezher El-Şerif dilbilimcisi, Arap Dil Akademisi üyesi, El-Ezher'de yenileşme düşüncesinin savunucularından ve eğitim, düşünce ve dinî yenilenmede reformist yaklaşımın savunucularındandır.
7 Mart 1894 (11 Ramazan 1313 Hicri) tarihinde Dekahliye Valiliği, Ağa Merkezi, Kafr el-Nujaba'da doğdu. Kökleri Yukarı Mısır'ın kalbine uzandığı için kendisine Saidi ünvanı verildi. Ailesi, Asyut Valiliği, Bani Adi, El-Titliya köyündendi. Dokuz yaşındayken köyün normal okuluna kaydoldu ve orada hat ve dil bilgisi kurallarını öğrendi ve Kuran-ı Kerim'i ezberledi.
İlkokula başladıktan sonra Tanta'daki Ahmedi Camii'ne kaydoldu ve 1918'de dünya çapında bir sertifika aldı. Mantık okudu ve Tanta Enstitüsü'nün birincisi oldu, bu nedenle Tanta'daki Ahmedi Camii'nde öğretmen olarak atandı. 1932'de Kahire'deki El-Ezher-i Şerif'in Arap Dili Fakültesi'nde öğretmenlik yapmak üzere göreve başladı.
Şeyh Abdülmuttal es-Saidi, yirminci yüzyılın ilk yarısında El-Ezher'in en önde gelen âlimlerinden biriydi. Arap Dili Fakültesi'nde profesördü ve İmam Muhammed Abduh'un El-Ezher'de reform çağrısını benimseyenlerden biriydi. Bu nedenle bu yolda ilerlemek için çalıştı ve bu nedenle muhalif ve asi olarak görüldü ve bu prestijli üniversitenin yöneticileri tarafından cezalandırıldı.
Şeyh es-Saidi, devrimci ve yenilikçi görüşleriyle tanınıyordu. El-Ezher'deki eğitim sistemini kısır ve verimsiz görüyor, durgunluktan, taklitten ve fanatizmden uzak, yenilikçi ve yaratıcı bir El-Ezher nesli yetiştirmek için zamanın ruhuna uygun şekilde geliştirilmesinin gerekliliğini görüyordu. Zaman zaman ortaya çıkan cesur yazarların yazılarının ardındaki asıl suçluların bu kişiler olduğunu düşünüyordu. Bu durum, 1937'de haftalık El-Siyasa gazetesinde yayınlanan bir makalesinde, İslam hukukunda sınırlar hukuku anlayışını geliştirme çağrısıyla da destekleniyordu.
1919 yılında, 1924 yılında yayınlanan El-Ezher-i Şerif'in Modern Eğitim Sisteminin Eleştirisi adlı kitabını sunmaya başladı. El-Saidi, El-Ezher'e ithaf ettiği 49 basılı ve 20 el yazması kitabın yazarıdır. Bunlar arasında “El-Ezher'in Modern Eğitim Sisteminin Eleştirisi”, “Bilim, Alimler ve Eğitim Sistemi”, “İlk Grup Genç Müslümanların Tarihi”, “İçtihat Alanında”, “İslam Felsefesi Tarihinde Aracı”, “İslam'da Müçtehitler”, “El-Ezher'de Reform Tarihi”, “Şair Ebu'l-Atahiye”, “Kur'an ve Sömürge Yönetimi”, “İslam'da Başlıca Meseleler”, “Mantık Biliminin Yenilenmesi”, “Anahtarı Özetlemek İçin Açıklama Amacıyla” (dört bölüm), “El-Kumait İbn Zeyd”, “Kureyş Gençliği” sayılabilir. “İslam’ın Gizli Çağı”, “İslam Hukukunda ve Semavi Kanunlarda Miras”, “Neden Müslümanım”, “Yeni Dil Bilgisi”, “Peygamberlik Döneminde İslam Siyaseti” ve “Kur’an’da Sanatsal Sistemler” başlıklı makaleler yer alıyor.
El-Saidi, edebiyat ve edebiyat tarihi, Kur'an'ın belagat mucizesi, esaslarda içtihadın gerekliliği, icma ve İslam birliğinin özellikleri konularında, Muhammed Hasaneyn Heykal, Taha Hüseyin, El-Akkad, Şeyh Yusuf ed-Dajvi, Ali Abdülvahid Vefi, Şeyh İsa Manun, Halid Muhammed Halid, Ahmed Fuad el-Ahvani ve Şeyh Muhammed el-Gazali gibi söylem alanında önde gelen isimlerle günlük gazete ve dergilerde çok sayıda tartışma ve müzakereye katıldı.
İslam Devleti'nde Ehl-i Misak'ın haklarının savunulmasında etkili olmuş ve Avrupalıların İslam ülkelerine yönelik işgallerinin yalnızca bencillik, egoizm ve başkalarının haklarını hiçe sayma ilkesine dayandığını fark etmiştir.
Şeyh Abdülmuttal es-Saidi, 13 Mayıs 1966'da yetmiş iki yaşında vefat etti. Geride kırk dokuz basılı ve yirmi el yazması kitap bıraktı ve bunların hepsini vefatından önce El-Ezher Üniversitesi'ne bağışladı.
Devlet ve El-Ezher El-Şerif tarafından onurlandırıldı. Eski Cumhurbaşkanı Muhammed Hüsnü Mübarek, El-Ezher'in binyıl dönümü kutlamaları sırasında 1983 yılında kendisine Birinci Sınıf Bilim ve Sanat Madalyası verdi. Kahire'nin Nasr Şehri'nin Yedinci Bölgesi'ndeki bir caddeye de onun adı verildi.