Kendimi insanlara dini bir vaaz verirken gördüm ve onlara Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) "Ben Allah'a giden yolum, Allah'a ulaşmak isteyen benim yolumu takip etsin" dediğini anlatıyordum. Bu, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sünnetine uymak ve Müslümanlara sünnetini takip etmelerini tavsiye etmek anlamına geliyordu. O sırada, sanki bu kaydırak dünya hayatı ve Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sünnetiymiş gibi, yukarıdan aşağıya doğru bir kaydıraktan kayıyordum. Dünya hayatının, tıpkı benim bu kaydıraktan aynı hızla inmem gibi, kısa ve hızlı bir hayattan başka bir şey olmadığını fark ettim.
Bu kaydıraktan kayarken sağa sola savrulmaktan korkuyordum ama düz bir şekilde aşağı indim.
Aşağı inip yere bastığımda hayatımın sona erdiğini hissettim ve başka bir hayata çıkmak için bekliyordum. Sonra meleklerden biri bana göründü ve durduğum yerden ayrılıp başka bir yere, başka bir hayata çıkacağım bir kapıdan geçerken onu takip etmemi işaret etti. Kral önümde açık olan bir kapıdan çıktı ve ben de kralın arkasından çıkmaya başladığımda yanımda kırmızı üzümlerle dolu büyük bir kese olduğunu fark ettim ve bunun benim olduğunu düşündüm, ama onu yere bırakıp kralın arkasındaki kapıdan çıkmaya başladım, ancak kapıdan çıkmadan önce görüntü sona erdi.