Երբ փոքր էի, կարդում էի Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) հադիսները, որոնցում նա նկարագրում էր Հակաքրիստոսի փորձության ժամանակը և այն, թե ինչպես էին մարդիկ գայթակղվելու նրանից և ինչպես էին երկրպագելու նրան։

Ես մտածում էի, թե ինչպես են մարդիկ երկրպագելու նրան, երբ նա միաչքանի էր և աչքերի արանքում գրված էր «անհավատ» բառը, իսկ Մարգարեն, Աստված օրհնի և խաղաղություն տա նրան, մեզ զգուշացրել էր նրա դեմ և զգուշացրել այն փորձությունների մասին, որոնք նա բերելու էր մարդկանց վրա։

Տարիներ շարունակ ես ինքս ինձ ասում էի, որ մենք անկասկած այն մուսուլմանները չենք, որոնց մասին մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) հիշատակել է հադիսներում: Մենք դեռ չենք հասել այն մակարդակին, որ երկրպագենք մարդուն, խոնարհվենք մարդու առջև, մեռնենք մարդու համար, արդարացնենք մուսուլմանների սպանությունը, որպեսզի մարդը մնա, և սպանենք մեր եղբայրներին՝ մարդու հրամանին հնազանդվելու համար:

Բայց ես ապրեցի՝ տեսնելով, որ կան մարդիկ, ովքեր երկրպագում են մարդկանց, ուրեմն ի՞նչ կլինի, եթե նրանց մոտ գա մեկը, ով ավելի մեծ գայթակղություն է, քան այն մարդիկ, որոնց նրանք երկրպագում են, այսինքն՝ Հակաքրիստոսը։ Մենք անպայման կգտնենք ավելի շատ մարդկանց, քան հիմա տեսնում ենք, ովքեր կերկրպագեն Հակաքրիստոսին։

Ես ապրել և տեսել եմ մուսուլմանների, ովքեր փառաբանում, գովաբանում, երկրպագում և խոնարհվում են մարդկանց առջև՝ չնայած նրանց մեջ տեսած թերություններին, սխալներին և ապականությանը։

Այսօրվա աշխարհը որակվում է լինել այն աշխարհը, որի մասին մեզ պատմել է Մարգարեն, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, որտեղ շատերը կերկրպագեն Հակաքրիստոսին։

Մայոր Թամեր Բադր