Ես երազումս տեսա, որ ինձ հեռախոս եկավ, որն ասում էր՝ քառասունից հետո, այնպես որ ես անապատում քայլում էի մի կնոջ հետ, քառասուն օր կամ ամիս անցնելուց հետո, և մեր տեր Մովսեսը, խաղաղություն լինի նրա վրա, հանդիպեց ինձ, ուստի ես թողեցի կնոջը և քայլեցի մեր տեր Մովսեսի հետ, և կինը մեր ետևից քայլեց՝ ինձ հետևելու և ինձ ստուգելու համար, ապա զինվորներ հայտնվեցին կնոջ հետ, որոնք հետապնդում էին ինձ և մեր տեր Մովսեսին, ուստի նրանց հեռախոսը եկավ, որ մեզ չհետապնդեն, բայց նրանք ուշադրություն չդարձրին հեռախոսին և շարունակեցին վազել ու հետապնդել մեզ, և կինը շարունակեց վազել ու հետևել մեզ՝ ինձ ստուգելու համար, ապա անապատում հայտնվեց կրակի մի շերտ, որը բաժանում էր ինձ (մեր տեր Մովսեսին և ինձ) և (կնոջը և զինվորներին), բայց նրանք չդադարեցին և շարունակեցին հետապնդել մեզ և անցան կրակի շերտով, այնպես որ կրակը կպավ զինվորների տաբատների ներքևի մասին, բայց նրանց ոչինչ չպատահեց, և զինվորները շարունակեցին հետապնդել մեզ, իսկ կինը շարունակեց հետևել մեզ՝ ինձ ստուգելու համար, ապա անտեսանելի պատնեշ հայտնվեց մեր (մեր տեր Մովսեսին և ինձ) և (կնոջը և զինվորներին) միջև։ Բոլոր նրանք, ովքեր դիպչեցին արգելապատնեշին, անհետացան, բացառությամբ երկուսի, ովքեր չդիպչեցին արգելապատնեշին, և նրանք փաթաթված էին սպիտակ սավանով միմյանց կողք կողքի։ Երկու արգելապատնեշների միջև ընկած տարածքում նրանցից մեկը տիկինն էր, իսկ մյուսը՝ չգիտեմ՝ նա ինձ և տիկնոջ հետ էր տեսիլքի սկզբից ի վեր, թե՞ ինձ հետապնդող զինվորներից մեկն էր։ Դրանից հետո ես վերադարձա մեր տեր Մովսեսի (խաղաղություն լինի նրա վրա) հետ հանդիպումից հետո։ Ես տեսա, թե ինչպես տիկինը դիմավորեց ինձ առողջ վիճակում, և նա ասաց ինձ՝ նկատի ունենալով զինվորներին. «Ինչպե՞ս են նրանք հետապնդում մարգարեին»։ Նա նկատի ունենալով մեր տեր Մովսեսին (խաղաղություն լինի նրա վրա)։

Տեսիլքի մեկնաբանությունը այս տեսանյութում