Սա ութերորդ անգամն է, որ ես տեսել եմ Մարգարեին, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, իմ կյանքում տեսիլքում, և ես ներկայումս բնակվում եմ Հոկտեմբերի վեցերորդ քաղաքում, որը գտնվում է Կահիրեի ծայր արևմուտքում։ Ես Կահիրեի կենտրոնից մի փոքր ավելի բարձր էի, և տեսա Մարգարեին (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) և նրա ուղեկիցներին, որոնք ուղտով Կահիրեի Մոհանդեսին շրջանից տեղափոխվում էին հոկտեմբերի 6-ը՝ մեծ խնդիր լուծելու համար։ Այդ ժամանակ ես հոկտեմբերին չէի, և վերջիվերջո այս խնդիրը չլուծվեց, կամ խնդրի մի մասը լուծվեց։ Այս դեպքը ինձ տարավ Մարգարեի (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) հետ սենյակ՝ հոկտեմբերին մենակ, սենյակում հեռախոսի զանգ էր լսվում, ուստի ես սպասեցի, որ Մարգարեն (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) պատասխանի հեռախոսին, քանի որ ինձ մտքով անցավ, որ նա Հակաքրիստոսն է։ Մարգարեն (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) ինձ ասաց՝ պատասխանիր նրան և հանգիստ խոսիր նրա հետ, քանի որ ես մտադիր էի նրա հետ խիստ խոսել, և ես սկզբում չէի ուզում պատասխանել նրան։ Ես պատասխանեցի զանգահարողին և հանգիստ խոսեցի նրա հետ, ինչպես Մարգարեն (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) ինձ հրահանգել էր անել, և ես ասացի նրան. «Խաղաղություն քեզ, Թամեր»։ Ես հարցրի նրան, թե ով է նա, և նա ասաց. «Իմ անունը Նաբիլ է»։ Ես արթնացա, շնչակտուր էի և ինքս ինձ հարցնում էի, թե ինչպես կարող էր Հակաքրիստոսի անունը Նաբիլ լինել։