Я бачыў егіпцяніна, які заклікаў егіпцян весці джыхад і вызваляць Палесціну. Група салдат была мабілізавана на мяжу. Затым ён заклікаў суданскую армію вызваліць Палесціну. Суданская армія накіравала групу сваіх сіл на мяжу. Егіпцянін прачытаў пропаведзь салдатам, якія былі гатовыя вызваліць Палесціну, і сказаў ім, што Прарок, хай дабраславіць яго Бог і дасць яму мір, прынёс мусульманам добрую вестку аб тым, што Палесціна будзе вызвалена ад габрэяў. Дык чаму б нам не стаць гэтым пакаленнем, якое вызваліць Палесціну?
У той час Ізраіль мабілізаваў вялікую колькасць салдат з вельмі сучаснай зброяй на егіпецкай мяжы. Егіпцянін абышоў іх ззаду і знянацку адкрыў па іх агонь з кулямёта, забіўшы вялікую колькасць з іх. Затым ён хутка вярнуўся да нашых войскаў і назіраў, што будуць рабіць ізраільскія салдаты. Ён убачыў, як яны адступаюць, таму мусульмане напалі на іх і перайшлі мяжу, каб вызваліць Палесціну.
У той час я бачыў незлічоную колькасць мусульманскіх мірных жыхароў з усяго свету, якія сцякаліся да мяжы з разнастайнай зброяй, каб прыняць удзел у шэсці ў гонар вызвалення Палесціны, несучы розныя сцягі. Тады адзін з мірных жыхароў папрасіў у егіпцяніна дазволу падняць свой жоўты сцяг Рабаа, і той даў яму дазвол. Ён падняў яго і перайшоў мяжу, падняўшы сцяг Рабаа сярод натоўпу розных мірных жыхароў. Егіпцянін заплакаў, крануты вызваленнем Палесціны.