Калі я вучыўся ў старшай школе, самым прыгожым колерам, які я любіў, быў сіні, і я быў здзіўлены, што колер дрэў і ферм на нябёсах быў зялёным, і мне ўвогуле не падабаўся зялёны колер, пакуль я не ўбачыў у сне бачанне, быццам я блукаў па нябёсах, і я ўбачыў, што дрэвы і пасевы былі зялёнымі, але яны былі не падобныя на зялёны колер і яго адценні, якія мы ведаем на зямлі, а зялёны колер, які быў прыгажэйшы за сіні і любы іншы колер, які я ведаў на працягу ўсяго жыцця. Гэта быў прыгожы і дзіўны зялёны колер, які немагчыма апісаць, таму я ўжо ведаў у той час сэнс верша: «Чаго вока не бачыла і вуха не чула».
Гэта тое, што я бачыў толькі пра колеры, дык што мне будзе рабіць, калі я ўбачу палацы, рэкі і прыгожых жанчын?
О Алах, даруй нам найвышэйшы рай