Mahdiy va bir guruh odamlarni yangi ko‘priklardan birining tagida ko‘rdim. Qayerda ekanligini aniq ayta olmadim. Bu masjidsiz ko‘prik ostidagi bo‘sh maydon edi. Ko‘prik ostida namoz o‘qilganida, Mahdiy o‘sha namozga imom bo‘lishdan ikkilanib qoldi, biroq oldinga qadam tashlab, imom bo‘ldi. U o‘zining Mahdiy ekanini bilar, lekin u bilan hech kimga aytmas va bu sirni o‘ziga yashirardi.
Mahdiy birinchi rakatda Fotiha surasini, so‘ngra Baqara surasining oxirgi ikki oyatini o‘qidi: “Payg‘ambar o‘ziga Robbisi tomonidan nozil qilingan narsaga iymon keltirdi, mo‘minlar ham Allohga, farishtalariga, kitoblariga va payg‘ambarlariga iymon keltirdilar. Biz Sening mag'firatingga itoat qilamiz, ey Robbimiz! Rabbimiz, bizni ko'tara olmaydigan narsalarni yuklama.
Mahdiy namozi chog‘ida ko‘p askar paydo bo‘lib, Mahdiy va u bilan birga namozxonlarni o‘rab oldi. Ular namoz o'qiganlar orasida Mahdiy borligini bilishar edi, lekin Mahdiyning kimligini aniq bilmas edilar. Ular Mahdiyning kimligini bilmoqchi edilar, Mahdiy esa o‘zini o‘zi bilan bo‘lgan namozxonlarga yoki uning atrofidagi askarlarga va u bilan birga bo‘lganlarga e’lon qilishni xohlamadi.
Askarlar namozxonlarni tintuv qilib, ularni qo'rqitishdi. Bir guruh namozxonlar askarlarning harakatlaridan qo‘rqib, namoz vaqtida joyni tark etishdi. Namozxonlarning yarmi yoki undan kamroq qismi namozda Mahdiy bilan birga bo'lgan. Mahdiy birinchi tashahhudda o‘tirganlarida, bir zobit birinchi qator namozxonlar bilan qo‘l berib ko‘rishish uchun qo‘lini cho‘zdi, shuning uchun ular qo‘l siqishdi. Mahdiy kimligini bilishlari uchun shunday qildi. Keyin Mahdiyning huzurlariga kelib, birinchi tashahhudda qo‘l berib ko‘rishish uchun qo‘lini uzatdi. Mahdiy namoz o‘qiyotganda birov bilan qo‘l berib ko‘rishishga taraddudlanib, qo‘lini uzatdi va silkitdi. Biroq ofitser uni tanimadi va Mahdiy namozini tugatdi. Shunda ofitser oʻzi bilan birga boʻlgan askarlarga: “Bu namozxonlarning hammasi namoz oʻqib boʻlgandan keyin ismlarini aytmoqchiman”, dedi. Mahdiy uni taniydilar, deb qo'rqib ketdilar.