Men Muhammad sollallohu alayhi vasallamni va chap tomonida Muso alayhissalomni yerda yotgan holda, ikkita alohida, bog‘lanmagan jigarrang kafan bilan o‘ralib, yonma-yon turganini ko‘rdim. Ammo Muso alayhissalomning bo‘ylari Muhammad alayhissalomdan bir yarim barobar balandroq ekanliklarini payqadim, garchi Muso alayhissalom tizzalarini egib, tizzalari o‘ng tarafiga, Muhammad alayhissalom tomonga og‘ishgan bo‘lsalar ham. Voqea meni er ostidagi xonaga olib bordi, ular meni dafn qiladigan qabr edi. Vaholanki, men vahiyda tirilishim qiyomat kuni emas, balki buyuk jang paytida ekanligini angladim. Men ularga qabrda men bilan avtomat qurolni qoldirishni buyurgan edim, lekin vahiyda men o'lmagan edim, balki kafan ichida uyg'oq edim va atrofimda nimalar bo'layotganini ko'rib turibman. Qabrga kirib, kafan ichida bo‘lganimda, qabrda meni tayyorlayotgan ikki kishi bilan ular meni tark etishlaridan oldin gaplashayotgan edim. Men ularga qurolni boshim ustidagi yerda qoldirib, chiroqni chap tomonimga qo‘yib qo‘yinglar, toki buyuk jang paytida qayta tirilganimda qabrni yoqib, miltiqni bemalol topib, qabrdan chiqib jang qilishimni aytdim. Haqiqatan ham, ular miltiqni o'q-dorilar bilan to'la ikkita o'q-dori bilan mening boshim orqasida qoldirib, chiroqni chap tomonimga qo'yishdi. Rangi esimda yo‘q, bog‘lanmagan kafan bilan chalqancha yotardim. Qabrning yuqori eshigidan bir oz yorug'lik kirmasa, qabr qorong'i edi. Ikki kishi qabrdan chiqmagunicha va ular menga eshikni yopguncha uyg‘onmadim. Eshik.