Men o'zimni Qohira markazidagi ko'chada turganimni ko'rdim va qarshimda meni qo'llab-quvvatlagan olomon harbiy xizmatchilar turardi. General-mayor Ahmad Vasfi siyosiy rahbariyatdan elchi sifatida oldimga keldi va gapimni to‘xtataman deb tahdid qildi. Qarshimda turganida qo‘lini yelkamga qo‘yib qo‘rqitib qo‘ydi, lekin qo‘li yelkamga tegmasligi uchun yashirin to‘siq bo‘lgani uchun qo‘li yelkamga yetib bormadi. Shunga qaramay, u menga siyosat haqida gapirishni va gapirishni to'xtatishni maslahat berishda davom etdi. Men uni xotirjam tingladim, lekin uning maslahatini rad etdim. U mendan uzoqlashdi va mobil telefon orqali rahbariyat bilan gaplashib, ularning tahdidlarini rad etishimni aytdi. Shundan so‘ng meni qo‘llab-quvvatlagan harbiylarga murojaat qila boshladim va Sisining ketishini talab qila boshladim. Men ularga u ketguncha shu yerda qolishimni aytdim va vahiy tugaguncha bir necha marta “Alloh buyukdir” deb baqirdim.