Najdziwniejszy przypadek, z jakim się do tej pory spotkałem w kontekście znajomych na Facebooku, jest następujący:
W grudniu 2018 roku, gdy liczba wizji, które miałem, wzrosła, a ja nie znalazłem nikogo, kto mógłby je zinterpretować, ponieważ większość osób na mojej liście znajomych była rewolucjonistami, byłem sfrustrowany i miałem wątpliwości co do wiarygodności tych wizji, postanowiłem dołączyć do kilku grup specjalizujących się w interpretacji wizji znaków Godziny i wysyłałem prośby o dodanie do znajomych tym, którzy w tych grupach interpretowali wizje.
Wśród osób, do których wysłałem zaproszenie do znajomych, była siostra z jednej z tych grup. Przeczytałem jej komentarz, w którym zinterpretowała sen.
Chwilę później byłam zaskoczona, gdy wysłała mi prywatną wiadomość i zasypała mnie lawiną pytań o mnie. Powiedziała: „Widziałam cię w dwóch wizjach miesiąc temu” i opowiedziała mi o tych dwóch wizjach.
Na początku jej nie uwierzyłem i myślałem, że jest ze służb specjalnych, ale uwierzyłem jej, gdy dawno temu zobaczyłem dwie wizje w grupie wizyjnej, zanim wysłałem jej prośbę o dodanie do znajomych 1 grudnia 2018 roku. Dowiedziałem się również, że jej brat był jednym z męczenników rewolucji.
Te dwie wizje ukazały mnie w opisie, który miałem podczas rewolucji w 2011 roku, kiedy miałem 37 lat i byłem majorem przydzielonym do Sił Powietrznych. Mój oficjalny mundur w tamtym czasie był błękitny, ale kiedy siostra opublikowała te dwie wizje, myślała, że ten mundur jest dla policjantów, dopóki mnie nie poznała i była zaskoczona, że jej wizja spełniła się częściowo, gdy mnie poznała. Mamy nadzieję, że zinterpretujecie resztę.
Siostra pisze w poście, który opublikowała na Facebooku w jednej z grup zajmujących się interpretacją wizji znaków Godziny, miesiąc przed spotkaniem ze mną:

11 listopada 2018 r. odmówiłem modlitwę o świcie i wtedy miałem wizję, że siedzę na krześle i siedzę z godnością i czytam książkę z żółtymi stronami i brązową okładką i byłem pochłonięty czytaniem jej, gdy mężczyzna stanął po mojej prawej stronie i położył palce w miejscu, w którym czytałem, blokując linie, więc nie mogłem dokończyć czytania, więc odsunąłem jego rękę i próbowałem dokończyć czytanie, ale nie mogłem, jakby litery się rozpadły lub zapomniałem przeczytać i poczułem zawroty głowy, więc spojrzałem na mężczyznę i zobaczyłem młodego mężczyznę pod koniec trzydziestki w wojskowym mundurze w stopniu majora policji, jego kolor był szary przechodzący w niebieski, jego ciało było idealne, a jego plecy były proste, jego włosy były czarne, a następnie stały się bordowe, jego oczy były czarne, a jego twarz nie była całkowicie okrągła, ponieważ pod policzkami miał lekką wypukłość, patrzył na mnie uważnie i głęboko, a jego usta uśmiechały się do mnie, więc jego zęby wydawały się harmonijne bez krzywizny w je, w kolorze kości słoniowej, z raną, która przykuła moją uwagę – brudną, jakby pędzel nie dotykał jej od dni i nagromadził się na niej kamień nazębny – widok ten sprawił, że poczułam się źle i powiedziałam sobie: „Żałuję, że go nie wyczyścił, bo go oszpecił”. Otworzył usta i zaczęliśmy rozmawiać. Usiadł przede mną na ziemi, ale się na to nie zgodziłam, więc wskazałam mu wysokie miejsce, gdzie mógł usiąść. Powiedział: „Nie ma problemu”. Odwróciłam się w lewo i zobaczyłam jego matkę siedzącą obok mnie. Przysięgam na Tego, który wzniósł niebiosa bez filarów, nigdy w życiu nie widziałam piękniejszej twarzy. Była niezwykle piękną kobietą, mimo że miała ponad sześćdziesiąt lat. Jej twarz była jak idealnie okrągły księżyc. Miała policzki, z których buchał rumieniec. Jej oczy były piwne, wpadające w zieleń. Miała różowe usta i lśniące zęby, które uśmiechały się do mnie, a ja się do niej uśmiechałam. Powiedziałam do niej: „Co to za piękność? Przysięgam, że nie jestem hipokrytką. Jesteś taka piękna”. Powiedziałem: „Co Bóg chce, temu Bóg błogosławi”. Powtarzałem to, aż obudziłem się ze snu i poczułem dziwne poczucie komfortu, a moje serce było szczęśliwe.
Dziwne w tej wizji jest to, że rysy twarzy młodego mężczyzny i jego matki wciąż tkwią w mojej pamięci, jakby ich obraz został we mnie wyryty. Pamiętam każdy szczegół i gdybym był dobry w rysowaniu, narysowałbym ich perfekcyjnie.

Druga wizja nadeszła dwa tygodnie później, w połowie listopada, dwa tygodnie przed tym, jak mnie poznałaś. Mówi: „Byłam w domu i słyszałam mężczyznę krzyczącego na ludzi, nauczającego ich cnoty, moralności i przestrzegania zasad i dobrych wartości. Ale powiedziałam sobie: »Dlaczego on tak krzyczy? Chciałabym, żeby zniżył głos«. Dowiedziałam się, że był majorem. Kiedy jego dowódcy dowiedzieli się o nim, zwolnili go. Szybko zbiegłam, żeby zobaczyć, co się z nim stało. Znalazłam go stojącego na poboczu drogi, zupełnie nagiego. Ale Bóg uchronił mnie przed zobaczeniem jego intymnych części, więc szybko przykryłam go zasłoną, która była obok niego. Była zrobiona z obszernego materiału i była brązowa z pięknymi białymi paskami. Za każdym razem, gdy spadała mu z ramion, upewniałam się, że ją ponownie zakrywam”. Wizja się zakończyła.

Moja siostra poprosiła mnie o opublikowanie obu wizji.