فتنه دحیمه

بلا و گرفتاری، امور و سختی هایی است که خداوند متعال بر بندگان خود وارد می کند.به معنای آزمایش و امتحان است و هر امری که در آن حق با باطل آمیخته باشد، آزمایش است.

خداوند متعال می‌فرماید: «آیا مردم گمان کردند که همین که بگویند ایمان آوردیم، رها می‌شوند و آزمایش نمی‌شوند؟ ما کسانی را که پیش از آنها بودند، آزمایش کردیم، و خداوند قطعاً کسانی را که راست گفته‌اند، و دروغگویان را نیز آشکار خواهد کرد.»

فتنه دو نوع است: ۱- فتنه های خاص ۲- فتنه های عام.
۱- آزمایش‌های خصوصی، چیزهایی هستند که در زندگی خصوصی انسان پیش می‌آید، چه خیر و چه شر. خداوند متعال بنده را با آنها در مال، همسر، فرزند یا همسایه‌اش آزمایش می‌کند.
۲- مصیبت های عمومی: مصیبت هایی است که تمام امت را فرا می گیرد و اسلام و اهل آن در بلای بزرگی هستند، مصیبت های عمومی است که بندگان و کشور را در بر می گیرد و اسلام ضعیف می شود، منزلت اهل آن کاسته می شود و ملت ها بر آنها وارد می شوند، همانطور که غذاخوران بر ظرف خود وارد می شوند.

امت در حال حاضر در میانه‌ی فتنه‌ی بزرگی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله ما را از آن برحذر داشته و با انقلاب تونس آغاز شده است.
در اینجا، من انقلابیونی را که در آن انقلاب‌ها شرکت کردند، محکوم یا سرزنش نمی‌کنم. من یکی از کسانی هستم که در این انقلاب شرکت کردم و هنوز به اصول آن اعتقاد دارم. از شرکت در آن پشیمان نبوده و نخواهم بود. با این حال، در اینجا در مورد کسانی که برای رسیدن به اهداف والا در این انقلاب شرکت کردند صحبت نمی‌کنم. بلکه در مورد کسانی صحبت می‌کنم که توسط این جوانان هدایت می‌شوند و از مبارزه آنها برای رسیدن به اهداف شخصی و خدمت به اهداف صهیونیستی برای نابودی ملت سوءاستفاده می‌کنند.

من در مقاله قبلی توضیح دادم که هر مرحله ای که امت ما از مرحله ای به مرحله دیگر منتقل می شود، امت به یک مصیبت عمومی مبتلا می شود و ما اکنون در میان مصیبت بزرگی هستیم که از حکومت زور پیروی می کند و بر اساس روش پیامبر، مقدم بر حکومت است.

ما در اینجا به تفصیل در مورد فتنه الدحیمه که اکثریت مسلمانان را از هر قشری فرا گرفت، بحث خواهیم کرد. شما حتماً بدانید که چه زمانی در این فتنه افتادید. نباید فرض کنید که از اول انقلاب تا الان درست گفته اید.

فتنه دحیمه چیست؟
«دُهَیمَة» به معنای سیاه، تاریک، مصیبت بزرگ یا بلای کور است. همچنین گفته شده است که «دُهَیمَة» به معنای بلا و مصیبت است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله در این باره فرمود: «آنگاه فتنه بزرگی رخ خواهد داد. هرگاه گفته شود که پایان یافته است، ادامه خواهد یافت تا خانه‌ای از خانه‌های عرب باقی نماند که در آن وارد نشده باشد. جنگ معلوم نخواهد شد که آیا برای حق می‌جنگند یا برای باطل. آنها به همین منوال ادامه خواهند داد تا اینکه دو اردوگاه شوند: اردوگاهی از ایمان که در آن نفاقی نیست و اردوگاهی از نفاق که در آن ایمانی نیست. پس هنگامی که آنها با هم روبرو شوند، دجال را امروز یا فردا خواهی دید.»

در روایتی دیگر، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «آنگاه فتنه دحیمه هیچ یک از این امت را رها نمی‌کند مگر اینکه ضربه‌ای به او وارد می‌کند. وقتی گفته می‌شود: «تمام شد»، ادامه می‌یابد. مردی صبح مؤمن و عصر کافر می‌شود، تا اینکه مردم به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی ایمان که در آن نفاق نیست و گروهی نفاق که در آن ایمان نیست. وقتی چنین شد، در آن روز یا روز بعد منتظر دجال باشید.» روایت از ابوداود و احمد.

مشخصات این فتنه را می‌توان به شرح زیر خلاصه کرد:
۱- هیچکس از این امت را رها نکن مگر اینکه به او سیلی بزنی.
۲- هرگاه گفته شود که قطع شده، ادامه دارد.
۳- مرد صبح مؤمن و شب کافر می‌شود.
۴- در آن می‌جنگد، بی‌آنکه بداند برای حق می‌جنگد یا برای باطل.
۵- مردم به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته‌ای ایمانی که در آن نفاق وجود ندارد و دسته‌ای نفاقی که در آن ایمانی نیست.
۶- پایان آن ظهور دجال است.

بگذارید در مورد هر یک از این نکات با جزئیات بیشتری صحبت کنیم و توضیح دهیم که چگونه با واقعیت فعلی ما مطابقت دارد.
۱- هیچ‌کس از این امت را رها نکن مگر اینکه او را با ضربه‌ای بزنی: یعنی هیچ‌کس از این امت را رها نکن مگر اینکه به این فتنه مبتلا شده و در آن شرکت کرده باشد. شرط نیست که از تظاهرات دوری کنی تا باور کنی که در آن فتنه نیفتاده‌ای. کافی است در صفحه فیسبوک خود پستی بگذاری و کسانی را که با تو مخالفند به کفر متهم کنی، یا در پست یکی از دوستانت در فیسبوک نظر بدهی و او را به کفر یا خوارج متهم کنی، یا کشتن برادر مسلمانت را جایز بدانی، یا در یکی از تجمعات خود با دوستانت از ظالم یا قاتلی حمایت کنی. همه اینها نشان دهنده افتادن تو در آن فتنه بدون شرکت در تظاهرات است.

۲- هر چه بیشتر گفته می‌شود که متوقف شده است، بیشتر ادامه یافته است: یعنی هر چه مردم بیشتر فکر می‌کنند که این نزاع پایان یافته است، بیشتر افزایش می‌یابد. این همان چیزی است که در کشورهای بهار عربی اتفاق افتاده و در حال وقوع است. به عنوان مثال، انقلاب مصر، در هر مرحله از انقلاب، مردم فکر می‌کردند که انقلاب پایان یافته است، اما در واقع باعث تفرقه بیشتر و قربانیان بیشتری شد. به عنوان مثال، وقتی مبارک کناره‌گیری کرد، مردم فکر می‌کردند که انقلاب موفق شده است، اما در واقع منجر به تفرقه بین مردم شد و این منجر به قربانیانی در چندین حادثه شد. وقتی مرسی برکنار شد، مردم فکر می‌کردند که موضوع پایان یافته است، اما منجر به تفرقه‌ای شد که شدیدتر از قبل بود و همچنین منجر به قربانیان بسیار بیشتری نسبت به قربانیان سال قبل شد.

۳- مردی به آن مؤمن می‌شود و در شام کافر می‌گردد: مردی به آن مؤمن می‌شود، یعنی: چون خون، آبرو و مال برادرش بر او حرام شده است.
و کافر می‌شود، یعنی: زیرا خون، آبرو و مال برادرش را مباح می‌داند. این مرحله برای اکثر مردم ناشناخته است و برای بسیاری از کسانی که من می‌شناسم اتفاق افتاده است. کسانی هستند که قبلاً با من از حق دفاع می‌کردند و اکنون خون کسانی را که با آنها مخالفند مباح می‌دانند. عکس این قضیه برای کسانی صادق است که قبلاً باطل را تشویق و حمایت می‌کردند و اکنون علیه آن قیام می‌کنند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ناسزا گفتن به مسلمان، فسق و جنگیدن با او کفر است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس به برادرش بگوید: «کافر»، یکی از آن دو گناهکار خواهد بود.

۴- در آن می جنگد، بی آنکه بداند برای حق می جنگد یا برای باطل: در اینجا صحبت از کسانی که این فتنه ها را از میان قدرت طلبان و شیوخ سلطان که کشتن مخالفان خود را به هر بهانه ای (از خوارج یا از کفار) توجیه می کنند، ایجاد و طرح ریزی می کنند، نیست، بلکه در اینجا صحبت از کسانی است که بدون علم از آنها پیروی می کنند و رهبران این فتنه ها را باور می کنند.
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «اگر دو مسلمان با شمشیرهایشان با هم روبرو شوند، قاتل و مقتول هر دو در آتش جهنم خواهند بود.» گفتم: «ای رسول خدا، این قاتل است، اما مقتول چطور؟» فرمود: «او مشتاق کشتن همراهش بود.»

۵- مردم به دو اردوگاه تقسیم می‌شوند: اردوگاه ایمان بدون ریا و اردوگاه نفاق بدون ایمان. این مرحله، مرحله تشخیص خوب و بد است. ما اکنون به این مرحله نرسیده‌ایم، زیرا اردوگاه نفاق تا حدودی آشکار شده است. هنوز بسیاری هستند که فریب خورده و چیزی نمی‌فهمند و به این اردوگاه گرایش دارند. اردوگاه ایمان وجود دارد که هر گروهی ادعای حمایت و نمایندگی از آن را دارد، اما به زودی ظاهر خواهد شد. این اردوگاه، اردوگاه مهدی است که طبق روش نبوت و تحت پرچم «لا اله الا الله» حکومت خواهد کرد و نه تحت پرچم حزب یا گروهی.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر که زیر پرچمی کورکورانه بجنگد، یا به تعصب دعوت کند یا به خاطر تعصب خشمگین شود، به روزگار جاهلیت کشته خواهد شد.»
این مرحله تنها با دو اردوگاه، واضح و بدون شک، به پایان خواهد رسید: اردوگاه ایمان و اردوگاه نفاق، بدون هیچ اردوگاه میانی بین آنها.

۶- پایان آن ظهور دجال است: پس از آنکه مسلمانان به دو اردوگاه (اردوی ایمان بدون نفاق و اردوگاه نفاق بدون ایمان) تقسیم شدند، امت به سوی آزمایشی سخت‌تر از آزمایش دحیمه حرکت خواهد کرد و این آزمایش به تمام نقاط زمین گسترش خواهد یافت که همان آزمایش دجال است. ممکن است کسانی که به اردوگاه ایمان پیوسته‌اند، در این آزمایش وسوسه شوند و خدا بهتر می‌داند. این آزمایش با نزول سرور ما عیسی علیه السلام و کشتن دجال توسط او پایان خواهد یافت.
فتنه دجال مستقیماً پس از فتنه دجال رخ خواهد داد و تنها چند سال بین آنها فاصله خواهد بود. اکثر کسانی که شاهد فتنه دجال هستند، همان کسانی هستند که شاهد فتنه دجال نیز خواهند بود. مهدی، دجال و سرور ما عیسی علیه السلام، در زمان‌های بسیار نزدیک، پشت سر هم ظاهر خواهند شد و خدا بهتر می‌داند.

چگونه از وسوسه‌ی الدحیمه جان سالم به در ببریم
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «فتنه‌هایی پیش خواهد آمد، و فتنه‌ای خواهد بود که در آن کسی که نشسته بهتر از کسی است که راه می‌رود، و کسی که راه می‌رود بهتر از کسی است که به سوی آن می‌دود. پس وقتی فرود آمد یا رخ داد، هر که شتر دارد باید به شترهایش بپیوندد، و هر که گوسفند دارد باید به گوسفندانش بپیوندد، و هر که زمینی دارد باید به زمینش بپیوندد.» مردی گفت: «ای رسول خدا، نظر شما در مورد کسی که شتر، گوسفند یا زمینی ندارد چیست؟» پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «باید شمشیرش را بردارد و لبه آن را با سنگی بکوبد، سپس اگر می‌تواند فرار کند. «خدایا، آیا پیام را رساندم؟ خدایا، آیا پیام را رساندم؟ خدایا، آیا پیام را رساندم؟» مردی گفت: «ای رسول خدا، اگر مجبور شوم به یکی از دو صف یا گروه بروم و مردی با شمشیرش به من ضربه بزند یا تیری بیاید و مرا بکشد، نظر شما چیست؟» پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «او گناه خود و گناه تو را به دوش می‌کشد و از اهل آتش خواهد بود.»

برادران عزیز، شما دو راه دارید.
۱- یا اگر احساس کردید که حواستان پرت شده و درست و غلط را تشخیص نمی‌دهید، از نزاع کناره‌گیری می‌کنید، یا از گروه یا نهادی پیروی می‌کنید که زمانی از حق حمایت می‌کرد و زمانی دیگر به نزاع افتاد.
۲- یا اینکه باید بدون تعصب به هیچ جریانی و بدون پیروی از هیچ گروه و نهادی، فقط از حق پیروی کنید و به وحدت دعوت کنید و نه تفرقه و خونریزی. اکثر نخبگان اشتباه کردند و به این نزاع افتادند و به خاطر آنها میلیون ها نفر به این نزاع افتادند. همچنین، علمای دینی هستند که با فتواهای تحریک به قتل، این نزاع ها را شعله ور کردند و بسیاری از مردم به آنها اعتماد کردند، پس این روزها به هیچکس اعتماد نکنید.

خدایا ما را از فتنه‌های آشکار و پنهان نجات بده. خدایا ما را با حق آشنا کن و بر آن ثابت قدم بدار.
ای پروردگار جهانیان، حق را آنگونه که هست به ما بنما و ما را بر پیروی از آن موفق بدار، و باطل را آنگونه که هست به ما بنما و ما را بر دوری از آن موفق بدار.

سرگرد تامر بدر