วิสัยทัศน์ของท่านศาสดา สันติภาพและความเมตตาจงมีแด่ท่าน และการสวดว่า “พระผู้เป็นเจ้าทรงยิ่งใหญ่” ในระหว่างการชุมนุมประท้วงเมื่อประมาณปี 1992

การเห็นนิมิตครั้งที่สองของท่านศาสดา (ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน) เกิดขึ้นเมื่อตอนฉันยังเด็ก เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย และตอนนั้นฉันยังโสดอยู่ หลายเดือนหลังจากที่เห็นนิมิตครั้งแรกของท่านศาสดา (ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน) ฉันก็เห็นภาพนิมิตที่ฉันอยู่ในที่มืดพร้อมกับบันได ท่านศาสดา (ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน) ปีนบันไดขึ้นไปประมาณสองหรือสามขั้น ส่วนฉันก็อยู่ขั้นล่างสุดของบันไดและไม่ได้ขึ้นไปพร้อมกับท่าน ท่านศาสดา (ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน) มองมาที่ฉันแล้วยิ้ม จากนั้นฉากนั้นก็พาฉันไปยังถนนที่ฉันอาศัยอยู่กับพ่อและแม่ ฉันพบพ่อค้าคนหนึ่งยืนอยู่บนถนนขายแอปเปิลสีเหลืองลูกเล็กๆ จากนั้นฉันก็ขึ้นไปที่บ้านของฉันและยืนอยู่ที่ระเบียง ข้างๆ ฉันคือภรรยาสองคนของฉัน คนหนึ่งเป็นชาวอียิปต์ อีกคนเป็นชาวรัสเซีย และแม่ของฉันอยู่กับพวกเขา จากนั้นฉันก็ลงไปตามถนนรอบบ้านในเขตมะนิอัล-รอฎา แล้วตะโกนว่า “อัลลอฮุอักบัร” (พระผู้เป็นเจ้าทรงยิ่งใหญ่) มีคนตะโกนว่า “อัลลอฮุอักบัร” ตามหลังฉัน จากนั้นฉันก็ตะโกนว่า “อัลลอฮุอักบัร” อีกครั้ง และคนที่อยู่ข้างหลังฉันก็ตะโกนซ้ำว่า “อัลลอฮุอักบัร” ทุกครั้งที่ฉันตะโกน จำนวนคนที่ตะโกนว่า “อัลลอฮุอักบัร” ตามหลังฉันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งภาพนิมิตจบลง

thTH