Pashë një burrë egjiptian që u bënte thirrje egjiptianëve të bënin xhihad dhe të çlironin Palestinën. Një grup ushtarësh u mobilizuan në kufi. Pastaj ai i bëri thirrje ushtrisë sudaneze të çlironte Palestinën. Ushtria sudaneze dërgoi një grup forcash të saj në kufi. Burri egjiptian mbajti një predikim para ushtarëve që ishin gati të çlironin Palestinën dhe u tha atyre se Profeti, Zoti e bekoftë dhe i dhëntë paqe, u kishte dhënë lajmin e mirë myslimanëve se Palestina do të çlirohej nga hebrenjtë. Pse atëherë të mos jemi ne kjo gjeneratë që do ta çlirojë Palestinën?
Në atë kohë, Izraeli mobilizoi një numër të madh ushtarësh me armë shumë moderne në kufirin egjiptian. Egjiptiani shkoi nga pas dhe i zuri në befasi duke hapur zjarr mbi ta me mitraloz, duke vrarë një numër të madh prej tyre. Pastaj ai u kthye shpejt te forcat tona dhe vëzhgoi se çfarë do të bënin ushtarët izraelitë. Ai i pa duke u tërhequr, kështu që myslimanët i sulmuan dhe kaluan kufirin për të çliruar Palestinën.
Në atë kohë, pashë një numër të panumërt civilësh myslimanë nga e gjithë bota që mblidheshin drejt kufirit me të gjitha llojet e armëve në dispozicion për të marrë pjesë në nder të çlirimit të Palestinës, duke mbajtur flamuj të ndryshëm. Pastaj njëri nga civilët i kërkoi egjiptianit leje për të ngritur flamurin e tij të verdhë Rabaa, dhe ai i dha leje. Ai e ngriti atë dhe kaloi kufirin, duke ngritur flamurin Rabaa midis turmave të civilëve të ndryshëm. Egjiptiani qau, i prekur nga çlirimi i Palestinës.