Bitwa pod Mohaczem

Bitwa pod Mohaczem miała miejsce w roku 932 AH/1526 n.e. pomiędzy Kalifatem Osmańskim, dowodzonym przez Sulejmana Wspaniałego, a Królestwem Węgierskim, dowodzonym przez Vilada Izasława II Jaglio. Muzułmanie odnieśli miażdżące zwycięstwo, które doprowadziło do aneksji Węgier do Imperium Osmańskiego.

Przyczyny bitwy pod Mohaczem

Król Węgier Wiładiusz II Jagiełło był zdecydowany złamać wszelkie obietnice złożone przez swoich poprzedników sułtanom osmańskim i posunął się nawet do zabicia posła sułtana Sulejmana. Poseł domagał się corocznej daniny nałożonej na Węgry, na co Sulejman odpowiedział wielką inwazją na Węgry.

Przejdź do bitwy pod Mohaczem

Sułtan Sulejman wyruszył ze Stambułu (11 Radżab 932 AH/23 kwietnia 1526 r. n.e.) na czele swojej armii, liczącej około stu tysięcy żołnierzy, trzysta armat i osiemset statków, aż dotarł do Belgradu. Dzięki wybudowanym potężnym mostom mógł łatwo i sprawnie przekroczyć rzekę Tunę.

Po tym, jak armia osmańska otworzyła kilka twierdz wojskowych nad rzeką Tuną, dotarła do doliny Mohaczu 128 dni po rozpoczęciu kampanii, pokonując tysiąc kilometrów marszu. Dolina ta znajduje się obecnie w południowych Węgrzech, 185 km na północny zachód od Belgradu i 170 km na południe od Budapesztu. Czekała na nią armia węgierska, licząca około dwustu tysięcy żołnierzy, w tym 38 tysięcy jednostek pomocniczych przybyłych z Niemiec. Tą ogromną armią dowodził król Wład Izasław II Jaglio.

Oczekiwane spotkanie

Rankiem w dniu starcia (21 Dhu al-Kidah 932 AH/29 sierpnia 1526 r. n.e.) sułtan Sulejman wszedł w szeregi żołnierzy po modlitwie o świcie i wygłosił elokwentne i porywające kazanie, wzywając ich do cierpliwości i wytrwałości. Następnie wszedł w szeregi Korpusu Gromu i wygłosił porywającą mowę, która podniosła morale i wzmocniła determinację. Powiedział im między innymi: „Duch Posłańca Bożego czuwa nad wami”. Żołnierze nie mogli powstrzymać łez, które popłynęły w odpowiedzi na słowa sułtana.

Po południu Węgrzy zaatakowali armię osmańską, która była ustawiona w trzech rzędach. Sułtan, ze swoimi potężnymi armatami i janczarami, znajdował się w trzecim rzędzie. Kiedy węgierska kawaleria, słynąca z męstwa i odwagi, zaatakowała, sułtan nakazał swoim pierwszym szeregom wycofać się, aby Węgrzy mogli zaatakować. Gdy zbliżyli się do armat, sułtan nakazał im otworzyć do nich ogień.

Tak więc zebrali plony, a wojna trwała półtorej godziny, po czym armia węgierska przeszła do historii, po tym jak większość jej żołnierzy utonęła w bagnach doliny Mohaczu, wraz z królem Wiladem Izasławem II Jaglą, siedmioma biskupami i wszystkimi wielkimi przywódcami. Dwadzieścia pięć tysięcy ludzi dostało się do niewoli, podczas gdy straty Imperium Osmańskiego wyniosły stu pięćdziesięciu męczenników i kilka tysięcy rannych.

Wyniki bitwy pod Mohaczem

Bitwa pod Mohaczem była rzadką bitwą w historii, w której jedna ze stron została pokonana w tak krótkim czasie, zaledwie dwóch godzin. Węgry utraciły niepodległość po tym, jak ich armia poniosła tak druzgocącą klęskę. Dwa dni po starciu, 23 Dhu al-Kidah 932 AH (31 sierpnia 1526 r. n.e.), armia osmańska paradowała przed sułtanem Sulejmanem, salutując mu i składając gratulacje. Dowódcy, począwszy od Wielkiego Wezyra, ucałowali dłoń sułtana.

Następnie armia ruszyła na północ wzdłuż zachodniego wybrzeża Tuny, aż dotarła do Budapesztu, stolicy Węgier, i wkroczyła do niej dnia 3 Dhu al-Hidżdża 932 AH / 10 września 1526 r. n.e. Los chciał, że powitał on Id al-Adha w tym mieście, w pałacu królewskim, i świętował Id al-Fitr w Belgradzie podczas swojej zwycięskiej kampanii.

Sułtan przebywał w mieście przez trzynaście dni, organizując jego sprawy. Mianował Jana Szapolyę, księcia Siedmiogrodu, królem Węgier, które stały się podporządkowane Imperium Osmańskiemu. Sułtan powrócił do stolicy swojego kraju po tym, jak Węgry stały się częścią Imperium Osmańskiego.

Dlaczego byliśmy wspaniali
Książka (Niezapomniane dni... Ważne strony z historii islamu) autorstwa Tamera Badra