Ik zag dat ik in een legerkamp was en ik keek naar een film op tv, toen kwam er een engel van onze Almachtige Heer naar me toe en ongeveer vijf of zes anderen en vertelde ons dat onze Heer jullie had uitgekozen om onder de mensen van de grot te zijn of hij zei zoiets, dat hij ons in een verlaten kamer zou wikkelen en dat we daarin zouden slapen tot de Dag des Oordeels. Dus vroeg ik de koning of we de tijdsduur zouden voelen en dat die tijd lang voor ons zou zijn en dat we ons zouden vervelen en wat de mensen van de grot voor ons voelden, dus de koning zei tegen mij dat je de tijd niet zou voelen en dat het meer op slapen leek, dus begon de koning de zes die bij me waren in wikkels te wikkelen, en ter informatie, ik ken ze in werkelijkheid niet, dus ik zag drie of vier van hen gewikkeld in een lijkwade die niet wit was en ik herinner me de kleur ervan niet, maar het was een donkere lijkwade en hij was niet vastgebonden, maar de drie of vier die gewikkeld waren, sliepen duidelijk en ademden vanuit de lijkwade en ze waren duidelijk op hun gemak. dus toen ik voelde dat mijn beurt naderde, had ik een pakje sigaretten in een van mijn zakken en ik ben in werkelijkheid geen roker, dus vernietigde ik het pakje en gooide het weg zodat ik God de Almachtige rein van alle zonden zou ontmoeten en ik vroeg de toestemming van de koning om naar de badkamer te gaan om de wassing te verrichten. Hij keek de koning aan alsof hij tegen zichzelf zei: "Zal ik wegrennen of niet?" Maar hij vertrouwde me en stond me toe om te vertrekken met een andere persoon die de Koran onder ons, de zeven van ons, had gememoriseerd. Ik ging naar de badkamer en zag de ochtendopstelling van een groep legerpersoneel. Ik ging de badkamer binnen, verrichtte de wassing, trok mijn schoenen en sokken uit en waste mijn voeten. Ik zei tegen mezelf: "Waarom heb ik mijn schoenen en sokken uitgetrokken als ik ze van buitenaf had kunnen vegen?" Ik verliet de badkamer en ontmoette een van de soldaten die bij me in het leger waren. Ik ken hem en zijn naam is Nasr. Hij stond binnen de rij. Ik zei hem dat hij mijn familie en vrienden op Facebook moest groeten en namens mij afscheid van hen moest nemen. Ik was blij dat de Almachtige God mij had uitgekozen. Ik liet hem teruggaan naar de kamer waar de koning was, zodat hij mij kon in de lijkwade leggen, want ik was te laat voor hem en ik moest mijn belofte aan hem nakomen. Terwijl ik terugging, haalde ik mijn mobiele telefoon uit mijn zak om een bericht op Facebook te schrijven aan mijn vrienden en familie om afscheid te nemen, maar ik besloot dat niet te doen omdat ik haast had, dus stopte ik mijn mobiel terug in mijn zak en liet hem aanstaan zonder hem uit te zetten. Er lagen ook een miswak en een klein flesje muskus. Ik besloot ze te bewaren, zodat ik mijn tanden ermee kan poetsen als ik op de Dag des Oordeels word opgewekt. Het was duidelijk dat ik blij was, en terwijl ik de verlaten kamer naderde, werd ik wakker.
Deze engelkoning had de vorm van een gewoon mens, en dit is de eerste keer dat ik een visioen heb gehad waarin een engelkoning voorkomt. Het is duidelijk in het visioen dat de manier van sterven niet gewoon is, maar veeleer vergelijkbaar met wat de Mensen van de Grot overkwam, behalve dat het einde ervan niet ons ontwaken in dit aardse leven is, maar juist het moment van de wederopstanding.

Interpretatie van het visioen in deze video