Μόνο φίλοι που κατανοούν το θέμα των οραμάτων θα πρέπει να το διαβάσουν αυτό, όχι όμως και τα υπόλοιπα, γιατί δεν υπάρχει λόγος για κοροϊδία.
Για μένα, υπάρχουν στιγμές που είμαι σίγουρος/η ότι τα οράματα που έχω είναι αληθινά.
Και μερικές φορές νιώθω σαν να είναι έργο του διαβόλου.
Κάθε φορά που πιστεύω ότι αυτά τα οράματα είναι αληθινά, αυτά τα οράματα αυξάνονται.
Όταν αρνούμαι αυτά τα οράματα και λέω ότι είναι έργο του Σατανά, αυτά τα οράματα σταματούν να έρχονται σε μένα.
Έχω περάσει από αυτές τις περιόδους περισσότερες από μία φορές τα προηγούμενα χρόνια.
Το τελευταίο ήταν πριν από περίπου ένα μήνα, και σε κατάσταση απελπισίας, όπου ένιωθα ότι κανένα όραμα δεν θα γινόταν πραγματικότητα, οπότε είπα στον εαυτό μου ότι αυτά τα οράματα ήταν έργο του Σατανά για να με παραπλανήσει, οπότε δεν πίστευα πλέον σε αυτά τα οράματα, παρόλο που μερικά από τα οράματά μου έγιναν πραγματικότητα πρόσφατα. Αλλά κατά τη διάρκεια μιας περιόδου απελπισίας, είχα οράματα αρκετές συνεχόμενες ημέρες κατά τις οποίες έψαλλα «Ο Θεός είναι Μέγας», οπότε έπεισα τον εαυτό μου ότι ήταν έργο του Σατανά, και όπως λέτε, απέρριψα την ευλογία και την ξέχασα σκόπιμα και δεν την κατέγραψα δημόσια, οπότε την ξέχασα στην πραγματικότητα, και μετά από αυτό τα οράματα σταμάτησαν να μου έρχονται από τότε, και έχει περάσει περισσότερο από ένας μήνας από τότε που είχα οράματα, και έκανα το ίδιο πριν από αρκετούς μήνες, οπότε τα οράματα σταμάτησαν να μου έρχονται για πολύ καιρό.
Να αγνοήσω τα οράματα και να τα αρνηθώ ώστε να σταματήσουν να έρχονται σε μένα ή να πιστέψω ότι είναι αληθινά οράματα ώστε να επιστρέψουν σε μένα;
Αλλά το πρόβλημα με το να πιστεύω ότι τα οράματα που βλέπω είναι αληθινά είναι ότι φοβάμαι ότι εξαιτίας τους θα ξεστρατίσω και μια μέρα θα βρεθώ στο νεκροκρέβατό μου χωρίς αυτά τα οράματα να έχουν πραγματοποιηθεί. Τότε θα νιώσω ότι ο Σατανάς με παραπλανούσε.
Τα τελευταία χρόνια, είχα αυτά τα συναισθήματα. Για ένα διάστημα, αρνιόμουν τα οράματα και μετά σταματούσαν να έρχονται σε μένα. Για ένα διάστημα, πίστευα σε αυτά τα οράματα και μετά επέστρεφαν σε μένα συχνά. Έβλεπα πολλά οράματα που περιλάμβαναν προφήτες και μελλοντικά γεγονότα.
Βρίσκομαι τώρα σε μια φάση που αντιστέκομαι στον εαυτό μου και μετανιώνω για την περίοδο που αρνήθηκα τα οράματα που είδα. Λαχταρώ να δω τον Προφήτη, ειθε ο Θεός να τον ευλογεί και να του χαρίζει ειρήνη, και νιώθω ότι η διακοπή των οραμάτων μου ήταν αποτέλεσμα της άρνησής μου για αυτά τα οράματα και της απόρριψης της ευλογίας που μου χάρισε ο Θεός.
Ποια είναι η εξήγηση για αυτό που μου συμβαίνει; Είναι αυτό φυσιολογικό; Ποια είναι η συμβουλή;