Πρόσφατα συμμετείχα στην ίδρυση ενός τζαμιού και ζήτησα από τον Παντοδύναμο Θεό να το αντικαταστήσει με ένα παλάτι στον ύψιστο παράδεισο. Σήμερα είδα αυτό το όραμα που περιείχε κάποια σύμβολα που θέλω να ερμηνεύσω, γνωρίζοντας ότι γνωρίζω ότι δεν υπάρχουν ασθένειες, φάρμακα, απόπειρες δολοφονίας ή άλλα εγκόσμια ζητήματα στον παράδεισο, αλλά είναι σύμβολα στο όραμα και σίγουρα έχουν μια ερμηνεία που θέλω να μάθω δημοσιεύοντάς την μαζί σας. Το όραμα έχει ως εξής:
Είδα ότι στεκόμουν μπροστά σε ένα πολύ μεγάλο λευκό τζαμί στον παράδεισο και μου ήρθε η ιδέα ότι αυτό το τζαμί μου ανήκει και ότι χτίστηκε ειδικά για μένα, ώστε να μπορώ να συμμετάσχω στην κατασκευή ενός τζαμιού σε αυτόν τον κόσμο, σε απάντηση στην ικεσία μου. Έτσι, μπήκα στο τζαμί και έμεινα έκπληκτος από την ομορφιά του τζαμιού και τις όμορφες λευκές πέτρες του, διάσπαρτες με όμορφες καφέ ξύλινες διακοσμήσεις. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ τζαμί πιο όμορφο από αυτό. Το τζαμί είχε αρκετές αίθουσες όπου κάποιοι προσεύχονταν και στη μέση υπήρχε μια αίθουσα για να κοιμάται ο ιμάμης του τζαμιού. Είχε επίσης ένα μέρος που είχε οριστεί για τη διανομή δωρεάν φαρμάκων. Όταν βγήκα από το τζαμί, δύο γυναίκες με σκούρο καφέ δέρμα βγήκαν δίπλα μου. Μου ήρθε η ιδέα ότι ήταν από τους ανθρώπους της Κόλασης. Η μία ήταν ένα διστακτικό κορίτσι και η άλλη ήταν τολμηρή. Έτσι τις ρώτησα: «Είστε από τους ανθρώπους της Κόλασης;» Κούνησαν καταφατικά το κεφάλι τους και όταν φτάσαμε στο τέλος του τζαμιού, βρήκα ένα κοριτσάκι στις σκάλες του τζαμιού. Φοβόμουν γι' αυτήν από τις δύο γυναίκες, οπότε κουβάλησα το κορίτσι ενώ ήμουν στο κατώφλι του τζαμιού. Οι δύο γυναίκες έφυγαν από το τζαμί και ξαφνικά οι δύο γυναίκες πέταξαν πάνω. Κρατούσαν σπαθιά και ήταν έτοιμες να ορμήσουν πάνω στο κοριτσάκι που υπερασπιζόμουν με σκοπό να το σκοτώσουν, αλλά ζήτησα από τον Παντοδύναμο Θεό να προστατεύσει εμένα και το κοριτσάκι από αυτές. Άρχισα να προσεύχομαι και να επαναλαμβάνω (Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Εσένα, δόξα τω Θεώ. Πράγματι, ήμουν ανάμεσα στους αδίκους) αρκετές φορές, που είναι η προσευχή του αφέντη μας Ιωνά στην κοιλιά της φάλαινας. Το σπαθί έπεσε από το χέρι του τολμηρού κοριτσιού, οπότε το πήρα και το μαχαίρωσα στην κοιλιά του τολμηρού κοριτσιού, και μετατράπηκε σε ψάρι και πέθανε, και το άλλο κορίτσι εξαφανίστηκε.