Είδα ότι βρισκόμουν πάνω σε ένα περιπολικό των ΜΑΤ, αστυνομικός ανάμεσα σε μια ομάδα βαριά οπλισμένων αστυνομικών, και ένα μικρό περιπολικό με τον διοικητή της περιπολίας περνούσε μπροστά μας. Ήταν σε μια έρημη περιοχή. Ο διοικητής της περιπολίας σταμάτησε μπροστά σε ένα κορίτσι περίπου δέκα ετών. Δεν μπορούσα να διακρίνω τα χαρακτηριστικά του προσώπου της. Την χτύπησε, την άφησε και συνέχισε το δρόμο του. Το κορίτσι έκλαιγε και έκλαιγα πολύ επειδή έκλαιγε εξαιτίας αυτού που της είχε συμβεί. Βγήκα από το περιπολικό και πήγα στο κοριτσάκι ενώ έκλαιγα και άρχισα να την παρηγορώ και να την χαϊδεύω. Την πήγα σε ένα παντοπωλείο που ήταν σαφώς φτωχό σε προϊόντα, καθώς δεν είχε πολλά προϊόντα. Νομίζω ότι ήταν ένα μικρό κατάστημα Βεδουίνων. Είπα στο κορίτσι να αγοράσει ό,τι ήθελε από αυτό. Διάλεξε τρία πράγματα που δεν θυμάμαι. Εκείνη την εποχή, περίμενα την αντίδραση των αστυνομικών απέναντί μου μετά από αυτή την κατάσταση και μετά το όραμα τελείωσε.