{"id":21955,"date":"2025-03-27T12:13:13","date_gmt":"2025-03-27T12:13:13","guid":{"rendered":"https:\/\/tamerbadr.com\/?p=21955"},"modified":"2025-04-20T09:08:24","modified_gmt":"2025-04-20T09:08:24","slug":"gfhg-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/archives\/21955","title":{"rendered":"Saif ad-Din Qutuz"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

5 marca 2019<\/span><\/span>\u00a0<\/span><\/span><\/h1><\/div><\/div><\/div>
\u00a0<\/div><\/div><\/div><\/div>

Saif ad-Din Qutuz<\/strong>
<\/span><\/h1>

\u00a0<\/h1>

Chc\u0119, \u017ceby\u015bcie zapomnieli o filmie \u201eWa Islamah\u201d i przeczytali prawdziw\u0105 histori\u0119 Kutuza, o tym, jak w ci\u0105gu zaledwie jednego roku wyprowadzi\u0142 Egipt ze stanu chaosu i odni\u00f3s\u0142 wielkie zwyci\u0119stwo nad najwi\u0119kszym supermocarstwem tamtych czas\u00f3w.
Dla twojej informacji, nie wyzwolimy Al-Aksa, je\u015bli nie p\u00f3jdziemy \u015bladem Qutuza, ale wy nadal jeste\u015bcie w stanie zaniedbania.

Kutuz<\/strong>

To kr\u00f3l Al-Muzaffar Sajf ad-Din Kutuz bin Abdullah al-Mu'izzi, mamelucki su\u0142tan Egiptu. Uwa\u017cany jest za najwybitniejszego kr\u00f3la pa\u0144stwa Mameluk\u00f3w, cho\u0107 jego panowanie trwa\u0142o zaledwie rok, poniewa\u017c zdo\u0142a\u0142 powstrzyma\u0107 najazd Mongo\u0142\u00f3w, kt\u00f3ry niemal zniszczy\u0142 pa\u0144stwo islamskie. Pokona\u0142 ich w druzgoc\u0105cej bitwie pod Ajn D\u017calut i \u015bciga\u0142 ich niedobitki, a\u017c wyzwoli\u0142 Lewant.

Jego pochodzenie i wychowanie<\/strong><\/span><\/h1>


Qutuz urodzi\u0142 si\u0119 jako muzu\u0142ma\u0144ski ksi\u0105\u017c\u0119 w czasach Imperium Chorazmianskiego. Nazywa\u0142 si\u0119 Mahmud ibn Mamdud, bratanek su\u0142tana D\u017calala ad-Dina Chwarazma Szacha. Urodzi\u0142 si\u0119 w kraju Chwarazma Szacha, z ojca o imieniu Mamdud i matki, kt\u00f3ra by\u0142a siostr\u0105 kr\u00f3la D\u017calala ad-Dina ibn Chwarazma Szacha. Jego dziadek by\u0142 jednym z najwi\u0119kszych kr\u00f3l\u00f3w Chwarazma Szacha i anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w d\u0142ugie wojny z Czyngis-chanem, kr\u00f3lem tatarskim, ale zosta\u0142 pokonany, a w\u0142adz\u0119 przej\u0105\u0142 Nad\u017cm ad-Din. Mia\u0142 znakomity pocz\u0105tek swoich rz\u0105d\u00f3w i pokona\u0142 Tatar\u00f3w w wielu bitwach. Jednak p\u00f3\u017aniej poni\u00f3s\u0142 kilka pora\u017cek, a\u017c Tatarzy dotarli do jego stolicy. Po upadku Imperium Chorazmianskiego w 628 AH \/ 1231 n.e. zosta\u0142 porwany przez Mongo\u0142\u00f3w. On i inne dzieci zostali zabrani do Damaszku i sprzedani na targu niewolnik\u00f3w, gdzie nadano im imi\u0119 Qutuz. Kutuz pozosta\u0142 niewolnikiem, kt\u00f3rego kupowano i sprzedawano, a\u017c trafi\u0142 w r\u0119ce Izz ad-Din Ajbaka, jednego z mameluckich ksi\u0105\u017c\u0105t z dynastii Ajjubid\u00f3w w Egipcie.
Szams ad-Din al-D\u017cazari opowiada w swojej historii o Sajfie ad-Dinie Kutuzie: \u201eKiedy by\u0142 w niewoli u Musy ibn Ghanima al-Maqdisiego w Damaszku, jego pan bi\u0142 go i obra\u017ca\u0142 z powodu jego ojca i dziadka. P\u0142aka\u0142 i nic nie jad\u0142 przez reszt\u0119 dnia. Pan rozkaza\u0142 Ibn al-Zaimowi al-Farrashowi, aby go uspokoi\u0142 i nakarmi\u0142. Al-Farrash opowiada\u0142, \u017ce przyni\u00f3s\u0142 mu jedzenie i powiedzia\u0142 do niego: \u201eCa\u0142y ten p\u0142acz z powodu policzka?\u201d Kutuz odpowiedzia\u0142: \u201eP\u0142acz\u0119, poniewa\u017c obrazi\u0142 mojego ojca i dziadka, kt\u00f3rzy s\u0105 lepsi od niego\u201d. Zapyta\u0142em: \u201eKim jest tw\u00f3j ojciec? Jeden z nich jest niewiernym?\u201d Odpowiedzia\u0142: \u201eNa Boga, jestem tylko muzu\u0142maninem, synem muzu\u0142manina. Jestem Mahmud ibn Mamdud, bratanek Khwarazma Szacha, jednego z syn\u00f3w kr\u00f3l\u00f3w\u201d. Wi\u0119c milcza\u0142, a ja Przebaczy\u0142 mu\u201d. Opowiada r\u00f3wnie\u017c, \u017ce gdy by\u0142 m\u0142ody, powiedzia\u0142 jednemu ze swoich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, \u017ce widzia\u0142 Pos\u0142a\u0144ca Boga (pok\u00f3j i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo z nim) i przekaza\u0142 mu dobr\u0105 nowin\u0119, \u017ce b\u0119dzie rz\u0105dzi\u0142 Egiptem i pokona Tatar\u00f3w. Oznacza to, \u017ce cz\u0142owiek ten uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za osob\u0119 maj\u0105c\u0105 misj\u0119 i \u017ce by\u0142 tak prawy, \u017ce zobaczy\u0142 Pos\u0142a\u0144ca Boga, a B\u00f3g wybra\u0142 go do tego. Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Qutuz, oby B\u00f3g si\u0119 nad nim zmi\u0142owa\u0142, by\u0142 pos\u0142a\u0144cem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia i boskiej opatrzno\u015bci dla narodu arabskiego i islamskiego oraz \u015bwiata, aby na zawsze uwolni\u0107 \u015bwiat od z\u0142a i niebezpiecze\u0144stwa Tatar\u00f3w. Jego przybycie, aby rz\u0105dzi\u0107 Egiptem, by\u0142o dobrym omenem dla Egiptu oraz dla \u015bwiata arabskiego i islamskiego.
Kutuza opisywano jako m\u0142odego blondyna z g\u0119st\u0105 brod\u0105, dzielnego bohatera, kt\u00f3ry zachowywa\u0142 czysto\u015b\u0107 w kontaktach z Prorokiem, by\u0142 ponad drobnymi grzechami i oddany modlitwie, postowi i recytowaniu b\u0142aga\u0144. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z kobiet\u0105 ze swojego ludu i nie pozostawi\u0142 po sobie \u017cadnego m\u0119skiego potomka. Pozostawi\u0142 po sobie dwie c\u00f3rki, o kt\u00f3rych ludzie nie s\u0142yszeli ju\u017c po nim.

Jego opieka nad rz\u0105dem<\/strong><\/span><\/h1>


Kr\u00f3l Izz ad-Din Ajbak mianowa\u0142 Kutuza zast\u0119pc\u0105 su\u0142tana. Po tym, jak kr\u00f3l al-Muizz Izz ad-Din Ajbak zosta\u0142 zabity przez swoj\u0105 \u017con\u0119 Szad\u017car ad-Durr, a po nim jego \u017cona Szad\u017car ad-Durr zgin\u0119\u0142a z r\u0105k konkubin pierwszej \u017cony Ajbaka, w\u0142adz\u0119 obj\u0105\u0142 su\u0142tan Nur ad-Din Ali ibn Ajbak, a Sajf ad-Din Kutuz obj\u0105\u0142 opiek\u0119 nad m\u0142odym su\u0142tanem, kt\u00f3ry mia\u0142 zaledwie 15 lat.
Doj\u015bcie do w\u0142adzy Nur ad-Dina, dziecka, wywo\u0142a\u0142o wiele niepokoj\u00f3w w Egipcie i \u015bwiecie islamskim. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 niepokoj\u00f3w pochodzi\u0142a od cz\u0119\u015bci mameluk\u00f3w Bahryt\u00f3w, kt\u00f3rzy pozostali w Egipcie i nie uciekli do Lewantu wraz z tymi, kt\u00f3rzy uciekli za czas\u00f3w kr\u00f3la Al-Mu'izza Izz ad-Dina Ajbaka. Jeden z tych mameluk\u00f3w Bahryt\u00f3w, o imieniu Sand\u017car al-Halabi, przewodzi\u0142 powstaniu. Chcia\u0142 on rz\u0105dzi\u0107 samodzielnie po zamordowaniu Izz ad-Dina Ajbaka, wi\u0119c Kutuz by\u0142 zmuszony go aresztowa\u0107 i uwi\u0119zi\u0107. Kutuz aresztowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c niekt\u00f3rych przyw\u00f3dc\u00f3w r\u00f3\u017cnych rebelii, wi\u0119c reszta mameluk\u00f3w Bahryt\u00f3w szybko uciek\u0142a do Lewantu, aby do\u0142\u0105czy\u0107 do swoich przyw\u00f3dc\u00f3w, kt\u00f3rzy uciekli tam wcze\u015bniej za czas\u00f3w kr\u00f3la Al-Mu'izza. Kiedy Bahryci Mamelucy przybyli do Lewantu, zach\u0119cili ksi\u0105\u017c\u0105t Ajjubid\u00f3w do inwazji na Egipt, a niekt\u00f3rzy z nich odpowiedzieli im, w tym Mughis ad-Din Omar, emir Karaku, kt\u00f3ry wyruszy\u0142 ze swoj\u0105 armi\u0105, aby najecha\u0107 Egipt. Mughis ad-Din rzeczywi\u015bcie przyby\u0142 ze swoj\u0105 armi\u0105 do Egiptu, a Kutuz uda\u0142 si\u0119 do niego i uniemo\u017cliwi\u0142 mu wej\u015bcie do Egiptu, a mia\u0142o to miejsce w Dhul-Ki'dah roku 655 AH \/ 1257 n.e. Nast\u0119pnie Mughis ad-Din powr\u00f3ci\u0142 do marze\u0144 o ponownej inwazji na Egipt, ale Kutuz ponownie mu to uniemo\u017cliwi\u0142 w Rabi' al-Akhir roku 656 AH \/ 1258 n.e.

Przej\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119<\/strong><\/span><\/h1>


Kutuz Mahmud ibn Mamdud ibn Khwarazm Szach skutecznie rz\u0105dzi\u0142 krajem, ale na tronie zasiada\u0142 su\u0142tan-dziecko. Kutuz postrzega\u0142 to jako os\u0142abienie autorytetu rz\u0105du w Egipcie, podwa\u017cenie zaufania ludu do kr\u00f3la i wzmocnienie determinacji wrog\u00f3w, kt\u00f3rzy postrzegali w\u0142adc\u0119 jako dziecko. Su\u0142tan-dziecko interesowa\u0142 si\u0119 walkami kogut\u00f3w i baran\u00f3w, hodowl\u0105 go\u0142\u0119bi, jazd\u0105 na os\u0142ach po cytadeli oraz kontaktami z ignorantami i zwyk\u0142ymi lud\u017ami, pozostawiaj\u0105c matk\u0119 i jej rodzin\u0119, by w tych trudnych czasach zarz\u0105dzali sprawami pa\u0144stwa. Ta nietypowa sytuacja trwa\u0142a prawie trzy lata, pomimo narastaj\u0105cych zagro\u017ce\u0144 i zdobycia Bagdadu przez Mongo\u0142\u00f3w. Jedn\u0105 z os\u00f3b najbardziej dotkni\u0119tych t\u0105 sytuacj\u0105, kt\u00f3ra doskonale zdawa\u0142a sobie spraw\u0119 z tych zagro\u017ce\u0144, by\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Kutuz, kt\u00f3ry by\u0142 g\u0142\u0119boko zasmucony tym, co uwa\u017ca\u0142 za lekkomy\u015blno\u015b\u0107 kr\u00f3la, kontrol\u0105, jak\u0105 kobiety sprawowa\u0142y nad zasobami kraju, oraz tyrani\u0105 ksi\u0105\u017c\u0105t, kt\u00f3rzy stawiali w\u0142asne interesy ponad interesy kraju i jego obywateli.
Tutaj Kutuz podj\u0105\u0142 odwa\u017cn\u0105 decyzj\u0119 o obaleniu m\u0142odego su\u0142tana, Nur ad-Din Alego, i obj\u0119ciu tronu Egiptu. Sta\u0142o si\u0119 to 24 dnia miesi\u0105ca zu al-Kidah 657 AH \/ 1259 n.e., zaledwie kilka dni przed przybyciem Hulagu do Aleppo. Od momentu obj\u0119cia w\u0142adzy Kutuz przygotowywa\u0142 si\u0119 do konfrontacji z Tatarami.
Kiedy Kutuz obj\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119, sytuacja polityczna w kraju by\u0142a niezwykle napi\u0119ta. Sze\u015bciu w\u0142adc\u00f3w rz\u0105dzi\u0142o Egiptem przez oko\u0142o dziesi\u0119\u0107 lat: kr\u00f3l al-Salih Nad\u017cm ad-Din Ajjub, jego syn Turan Szach, Szad\u017car ad-Durr, kr\u00f3l al-Mu'izz Izz ad-Din Ajbak, su\u0142tan Nur ad-Din Ali ibn Ajbak oraz Sajf ad-Din Kutuz. Wielu mameluk\u00f3w pragn\u0119\u0142o w\u0142adzy i walczy\u0142o o ni\u0105.
Kraj zmaga\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z powa\u017cnym kryzysem gospodarczym na skutek powtarzaj\u0105cych si\u0119 wypraw krzy\u017cowych, wojen pomi\u0119dzy Egiptem i jego s\u0105siadami z Lewantu oraz wewn\u0119trznych niepokoj\u00f3w i konflikt\u00f3w.
Kutuz stara\u0142 si\u0119 poprawi\u0107 sytuacj\u0119 w Egipcie, przygotowuj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie do spotkania z Tatarami.

Przygotowanie do spotkania z Tatarami<\/strong><\/span><\/h1>


Kutuz pokrzy\u017cowa\u0142 ambicje Mameluk\u00f3w, jednocz\u0105c ich wok\u00f3\u0142 jednego celu: powstrzymania i stawienia czo\u0142a natarciu Tatar\u00f3w. Zebra\u0142 ksi\u0105\u017c\u0105t, dow\u00f3dc\u00f3w wy\u017cszego szczebla, czo\u0142owych uczonych i lider\u00f3w opinii w Egipcie i powiedzia\u0142 im jasno: \u201eMoim jedynym zamiarem (tj. zamiarem przej\u0119cia w\u0142adzy) by\u0142o zjednoczenie si\u0119 w walce z Tatarami, a to nie mo\u017ce by\u0107 osi\u0105gni\u0119te bez kr\u00f3la. Kiedy wyruszymy i pokonamy tego wroga, sprawa nale\u017cy do was. Posad\u017acie na tronie, kogo chcecie\u201d. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 obecnych uspokoi\u0142a si\u0119 i zaakceptowa\u0142a to. Kutuz zaakceptowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c traktat pokojowy z Bajbarsem, kt\u00f3ry wys\u0142a\u0142 do niego pos\u0142a\u0144c\u00f3w z pro\u015bb\u0105 o zjednoczenie si\u0119 w walce z armiami mongolskimi, kt\u00f3re wkroczy\u0142y do Damaszku i pojma\u0142y jego kr\u00f3la, al-Nasira Jusufa. Kutuz bardzo ceni\u0142 Bajbarsa, mianowa\u0142 go ministrem, przyzna\u0142 mu Kalub i okoliczne wioski oraz traktowa\u0142 go jak jednego z emir\u00f3w. Umie\u015bci\u0142 go nawet na czele armii walcz\u0105cych w bitwie pod Ain D\u017calut.
Przygotowuj\u0105c si\u0119 do decyduj\u0105cej bitwy z Tatarami, Kutuz napisa\u0142 do ksi\u0105\u017c\u0105t Lewantu, a ksi\u0105\u017c\u0119 Al-Mansur, w\u0142adca Hamy, odpowiedzia\u0142 mu i przyby\u0142 z Hamy z cz\u0119\u015bci\u0105 swojej armii, aby do\u0142\u0105czy\u0107 do armii Kutuza w Egipcie. Co do Al-Mughitha Omara, w\u0142adcy Al-Karak, i Badra Al-Din Lu\u2019lu\u2019a, w\u0142adcy Mosulu, woleli oni sojusz z Mongo\u0142ami i zdrad\u0119. Co do kr\u00f3la Al-Sa\u2019ida Hassana bin Abdul Aziza, w\u0142adcy Banijas, on r\u00f3wnie\u017c kategorycznie odm\u00f3wi\u0142 wsp\u00f3\u0142pracy z Kutuzem i zamiast tego do\u0142\u0105czy\u0142 do si\u0142 tatarskich ze swoj\u0105 armi\u0105, aby pom\u00f3c im w walce z muzu\u0142manami.
Kutuz zasugerowa\u0142 na\u0142o\u017cenie na ludno\u015b\u0107 podatk\u00f3w w celu wsparcia armii. Decyzja ta wymaga\u0142a edyktu religijnego (fatwy), poniewa\u017c muzu\u0142manie w pa\u0144stwie islamskim p\u0142ac\u0105 jedynie zakat, a robi\u0105 to tylko ci, kt\u00f3rzy s\u0105 w stanie go zap\u0142aci\u0107, i to na znanych warunkach zakatu. Nak\u0142adanie podatk\u00f3w na zakat mo\u017ce mie\u0107 miejsce tylko w bardzo szczeg\u00f3lnych okoliczno\u015bciach i musi istnie\u0107 podstawa prawna, aby to zezwoli\u0107. Kutuz skonsultowa\u0142 si\u0119 z szejkiem Al-Izz ibn Abd al-Salamem, kt\u00f3ry wyda\u0142 nast\u0119puj\u0105c\u0105 fatw\u0119: \u201eJe\u015bli wr\u00f3g zaatakuje kraj, ca\u0142y \u015bwiat ma obowi\u0105zek z nim walczy\u0107. Dozwolone jest odebranie ludziom tego, co pomo\u017ce im w ich wyposa\u017ceniu, pod warunkiem, \u017ce nic nie pozostanie w skarbcu publicznym, a wy sprzedacie sw\u00f3j maj\u0105tek i wyposa\u017cenie. Ka\u017cdy z was powinien ograniczy\u0107 si\u0119 do swojego konia i broni i powinni\u015bcie by\u0107 w tym wzgl\u0119dzie r\u00f3wni zwyk\u0142ym ludziom. Co do zabierania pieni\u0119dzy zwyk\u0142ym ludziom, podczas gdy dow\u00f3dztwo armii ma pieni\u0105dze i luksusowe wyposa\u017cenie, jest to niedopuszczalne\u201d.
Kutuz przyj\u0105\u0142 s\u0142owa szejka Al-Izz bin Abdul Salama i zacz\u0105\u0142 od siebie. Sprzeda\u0142 wszystko, co posiada\u0142, i nakaza\u0142 ministrom i ksi\u0105\u017c\u0119tom uczyni\u0107 to samo. Wszyscy pos\u0142uchali, a ca\u0142a armia by\u0142a przygotowana.

Przybycie pos\u0142a\u0144c\u00f3w tatarskich<\/strong><\/span><\/h1>


Podczas gdy Kutuz przygotowywa\u0142 swoj\u0105 armi\u0119 i lud do starcia z Tatarami, przybyli pos\u0142a\u0144cy Hulagu, nios\u0105c Kutuzowi pogr\u00f3\u017ck\u0119: \u201eW imi\u0119 Boga niebios, kt\u00f3rego prawo nale\u017cy do Niego, kt\u00f3ry da\u0142 nam w posiadanie swoj\u0105 ziemi\u0119 i da\u0142 nam w\u0142adz\u0119 nad swoim stworzeniem, o czym zwyci\u0119ski kr\u00f3l, pochodz\u0105cy z rodu Mameluk\u00f3w, w\u0142adca Egiptu i jego okr\u0119g\u00f3w, a tak\u017ce wszyscy jego ksi\u0105\u017c\u0119ta, \u017co\u0142nierze, urz\u0119dnicy i robotnicy, koczownicy i mieszka\u0144cy miast, wielcy i mali, wiedz\u0105. Jeste\u015bmy \u017co\u0142nierzami Boga na Jego ziemi. Zostali\u015bmy stworzeni z Jego gniewu, a On da\u0142 nam w\u0142adz\u0119 nad ka\u017cdym, kogo dotkn\u0105\u0142 Jego gniew. Masz nauczk\u0119 we wszystkich krajach i ostrze\u017cenie z naszej determinacji. Uwa\u017caj wi\u0119c na innych i oddaj nam swoje sprawy, zanim zas\u0142ona zostanie zdj\u0119ta, a b\u0142\u0105d powr\u00f3ci do ciebie. Nie mamy lito\u015bci dla p\u0142acz\u0105cych ani nie litujemy si\u0119 nad tymi, kt\u00f3rzy narzekaj\u0105. Podbili\u015bmy kraje i oczy\u015bcili\u015bmy ziemi\u0119 z zepsucia. Wi\u0119c wy powinni\u015bcie ucieka\u0107, a my powinni\u015bmy goni\u0107. Jaka ziemia da wam schronienie? Jaka ziemia was ochroni? Co widzicie? Mamy wod\u0119 i gleb\u0119? Nie macie ucieczki przed naszymi mieczami i nie ma drogi ucieczki z naszych r\u0105k. Nasze konie s\u0105 szybkie, nasze miecze s\u0105 piorunami, nasze w\u0142\u00f3cznie przeszywaj\u0105, nasze strza\u0142y s\u0105 \u015bmiertelne, nasze serca s\u0105 jak g\u00f3ry, a nasza liczba jest jak piasek. Nasze twierdze s\u0105 bezsilne, nasze armie s\u0105 bezu\u017cyteczne, by z nami walczy\u0107, a wasze modlitwy przeciwko nam nie s\u0105 wys\u0142uchane, poniewa\u017c zjedli\u015bcie to, co zakazane, byli\u015bcie zbyt dumni, by odwzajemni\u0107 pozdrowienia, zdradzili\u015bcie wasze przysi\u0119gi, a niepos\u0142usze\u0144stwo i niepos\u0142usze\u0144stwo szerzy\u0142y si\u0119 w\u015br\u00f3d was. Spodziewajcie si\u0119 wi\u0119c upokorzenia i ha\u0144by: \u201eDzi\u015b zostaniecie wynagrodzeni kar\u0105 upokorzenia za to, \u017ce byli\u015bcie aroganccy na ziemi bezprawnie\u201d. [Al-Ahqaf: 20], \u201eA ci, kt\u00f3rzy czyni\u0105 niesprawiedliwo\u015b\u0107, dowiedz\u0105 si\u0119, do jakiego [ostatecznego] powrotu zostan\u0105 powr\u00f3ceni\u201d. [Ash-Shu\u2019ara\u2019: 227] Udowodniono, \u017ce my jeste\u015bmy niewiernymi, a wy niegodziwcami, i dali\u015bmy w\u0142adz\u0119 nad wami Temu, w kt\u00f3rego r\u0119ku jest zarz\u0105dzanie sprawami i ustanowione zarz\u0105dzenia. \u201eWaszych wielu jest niewielu w naszych oczach, a wasi szlachetni s\u0105 pokorni w naszych oczach. Wasi kr\u00f3lowie nie maj\u0105 nad nami \u017cadnej w\u0142adzy, chyba \u017ce przez upokorzenie. Nie przed\u0142u\u017cajcie wi\u0119c swojej mowy i spieszcie si\u0119 z odpowiedzi\u0105, zanim wojna rozpali sw\u00f3j ogie\u0144 i rozpali iskry, a wy nie znajdziecie u nas ani honoru, ani chwa\u0142y, ani ksi\u0119gi, ani amuletu, gdy nasze w\u0142\u00f3cznie gwa\u0142townie was zaatakuj\u0105, a wy zostaniecie dotkni\u0119ci przez nas najwi\u0119kszym nieszcz\u0119\u015bciem, a wasze ziemie opustoszej\u0105, a ich trony zostan\u0105 puste. Byli\u015bmy dla was sprawiedliwi, gdy do was pos\u0142ali\u015bmy, a wy jeste\u015bcie sprawiedliwi wobec naszych pos\u0142a\u0144c\u00f3w\u201d.
Kutuz zebra\u0142 przyw\u00f3dc\u00f3w i doradc\u00f3w i pokaza\u0142 im list. Niekt\u00f3rzy z przyw\u00f3dc\u00f3w byli zdania, \u017ce powinni podda\u0107 si\u0119 Tatarom i unikn\u0105\u0107 okropno\u015bci wojny. Kutuz powiedzia\u0142: \u201eSam spotkam si\u0119 z Tatarami, o przyw\u00f3dcy muzu\u0142man\u00f3w. Od dawna \u017cywicie si\u0119 skarbem pa\u0144stwa i jeste\u015bcie niech\u0119tni naje\u017ad\u017acom. Wyruszam. Kto wybierze d\u017cihad, b\u0119dzie mi towarzyszy\u0142, a kto nie, wr\u00f3ci do domu. B\u00f3g jest tego \u015bwiadomy, a grzech kobiet muzu\u0142manek ci\u0105\u017cy na karkach tych, kt\u00f3rzy sp\u00f3\u017aniaj\u0105 si\u0119 do walki\u201d.
Dow\u00f3dcy i ksi\u0105\u017c\u0119ta byli podekscytowani faktem, \u017ce ich przyw\u00f3dca postanowi\u0142 osobi\u015bcie wyruszy\u0107 do walki z Tatarami, zamiast wys\u0142a\u0107 armi\u0119 i pozosta\u0107 na miejscu.
Nast\u0119pnie wsta\u0142 i przem\u00f3wi\u0142 do ksi\u0105\u017c\u0105t, p\u0142acz\u0105c i m\u00f3wi\u0105c: \u201eO ksi\u0105\u017c\u0119ta muzu\u0142man\u00f3w, kto b\u0119dzie broni\u0142 islamu, je\u015bli nas tam nie b\u0119dzie?\u201d
Ksi\u0105\u017c\u0119ta zadeklarowali zgod\u0119 na d\u017cihad i stawienie czo\u0142a Tatarom za wszelk\u0105 cen\u0119. Determinacja muzu\u0142man\u00f3w zosta\u0142a wzmocniona przez otrzymanie listu od Sarima ad-Dina al-Aszrafiego, kt\u00f3ry zosta\u0142 pojmany przez Mongo\u0142\u00f3w podczas inwazji na Syri\u0119. Przyj\u0105\u0142 on w\u00f3wczas s\u0142u\u017cb\u0119 w ich szeregach, wyja\u015bniaj\u0105c im ich niewielk\u0105 liczebno\u015b\u0107 i zach\u0119caj\u0105c do walki z Tatarami, a nie do strachu przed nimi.
Kutuz podci\u0105\u0142 gard\u0142a pos\u0142a\u0144com, kt\u00f3rych Hulagu wys\u0142a\u0142 z gro\u017ab\u0105, i schyli\u0142 g\u0142owy w Al-Rajdanijji w Kairze. Dwudziestego pi\u0105tego dnia miesi\u0105ca zani\u00f3s\u0142 cia\u0142a Hulagu. Rozes\u0142a\u0142 pos\u0142a\u0144c\u00f3w po ca\u0142ym Egipcie, wzywaj\u0105c do d\u017cihadu w imi\u0119 Allaha, jego obowi\u0105zku i cn\u00f3t. Sam Al-Izz ibn Abd al-Salam zwo\u0142a\u0142 lud, kt\u00f3ry zjednoczy\u0142 si\u0119, tworz\u0105c serce i lew\u0105 flank\u0119 armii muzu\u0142ma\u0144skiej. Regularne si\u0142y Mameluk\u00f3w utworzy\u0142y praw\u0105 flank\u0119, podczas gdy reszta ukry\u0142a si\u0119 za wzg\u00f3rzami, aby rozstrzygn\u0105\u0107 bitw\u0119.

Na polu bitwy<\/strong><\/span><\/h1>


Obie armie spotka\u0142y si\u0119 w miejscu znanym jako Ain D\u017calut w Palestynie 25. dnia Ramadanu 658 r. n.e., czyli 3 wrze\u015bnia 1260 r. n.e. Wojna by\u0142a zaci\u0119ta, a Tatarzy wykorzystali wszystkie swoje mo\u017cliwo\u015bci. Przewaga prawego skrzyd\u0142a tatarskiego, kt\u00f3re wywiera\u0142o presj\u0119 na lewe skrzyd\u0142o si\u0142 islamskich, sta\u0142a si\u0119 oczywista. Si\u0142y islamskie zacz\u0119\u0142y si\u0119 wycofywa\u0107 pod straszliwym naporem Tatar\u00f3w. Tatarzy zacz\u0119li penetrowa\u0107 lewe skrzyd\u0142o islamskie, a m\u0119czennicy zacz\u0119li pada\u0107. Gdyby Tatarzy zdo\u0142ali przebi\u0107 lewe skrzyd\u0142o, okr\u0105\u017cyliby armi\u0119 islamsk\u0105.
Kutuz sta\u0142 wysoko za liniami, obserwuj\u0105c ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119, dowodz\u0105c dywizjami armii, by wype\u0142ni\u0142y luki i planuj\u0105c ka\u017cdy najmniejszy ruch. Kutuz widzia\u0142 cierpienie lewego skrzyd\u0142a muzu\u0142man\u00f3w, wi\u0119c spycha\u0142 ostatnie regularne dywizje w jego kierunku zza wzg\u00f3rz, ale nap\u00f3r Tatar\u00f3w nie ustawa\u0142.
Sam Kutuz uda\u0142 si\u0119 na pole bitwy, by wesprze\u0107 \u017co\u0142nierzy i podnie\u015b\u0107 ich morale. Rzuci\u0142 he\u0142m na ziemi\u0119, wyra\u017caj\u0105c pragnienie m\u0119cze\u0144stwa i brak l\u0119ku przed \u015bmierci\u0105, i wyda\u0142 sw\u00f3j s\u0142ynny okrzyk: \u201eO Islamie!\u201d.
Kutuz zaciekle walczy\u0142 z armi\u0105, a\u017c jeden z Tatar\u00f3w wycelowa\u0142 w niego strza\u0142\u0119, chybiaj\u0105c, ale trafiaj\u0105c w konia, na kt\u00f3rym jecha\u0142 Kutuz, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 na miejscu. Kutuz zsiad\u0142 z konia i walczy\u0142 pieszo, nie maj\u0105c konia. Jeden z ksi\u0105\u017c\u0105t zobaczy\u0142 go walcz\u0105cego pieszo, wi\u0119c rzuci\u0142 si\u0119 do niego i odda\u0142 mu konia. Kutuz jednak odm\u00f3wi\u0142, m\u00f3wi\u0105c: \u201eNie pozbawi\u0119 muzu\u0142man\u00f3w twojej korzy\u015bci!\u201d. Kontynuowa\u0142 walk\u0119 pieszo, a\u017c przynie\u015bli mu zapasowego konia. Niekt\u00f3rzy z ksi\u0105\u017c\u0105t winili go za to dzia\u0142anie, m\u00f3wi\u0105c: \u201eDlaczego nie dosiad\u0142e\u015b konia tego a tego? Gdyby kt\u00f3ry\u015b z wrog\u00f3w ci\u0119 zobaczy\u0142, zabi\u0142by ci\u0119, a Islam zgin\u0105\u0142by przez ciebie\u201d.
Kutuz powiedzia\u0142: \u201eJa mia\u0142em trafi\u0107 do nieba, ale islam ma Pana, kt\u00f3ry go nie zawiedzie. Ten i ten, i ten i ten, i ten i ten zostali zabici\u2026 a\u017c doliczono si\u0119 wielu kr\u00f3l\u00f3w (takich jak Omar, Osman i Ali). Wtedy B\u00f3g ustanowi\u0142 dla islamu tych, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 go chroni\u0107 poza nimi, i islam go nie zawi\u00f3d\u0142\u201d.
Muzu\u0142manie odnie\u015bli zwyci\u0119stwo, a Kutuz ruszy\u0142 w po\u015bcig za ich resztkami. Muzu\u0142manie oczy\u015bcili ca\u0142y Lewant w ci\u0105gu kilku tygodni. Lewant ponownie znalaz\u0142 si\u0119 pod panowaniem islamu i muzu\u0142man\u00f3w, a Damaszek zosta\u0142 zdobyty. Kutuz og\u0142osi\u0142 zjednoczenie Egiptu i Lewantu w jedno pa\u0144stwo pod swoim przyw\u00f3dztwem, po dziesi\u0119ciu latach podzia\u0142u, od \u015bmierci kr\u00f3la Al-Saliha Nad\u017cma ad-Din Ajjuba. Kutuz, oby B\u00f3g mia\u0142 nad nim lito\u015b\u0107, wyg\u0142asza\u0142 kazania z ambon we wszystkich miastach Egiptu, Palestyny i Lewantu, a\u017c do momentu, gdy kazania zacz\u0119to wyg\u0142asza\u0107 w jego imieniu w g\u00f3rnym biegu Lewantu i miastach nad Eufratem.
Kutuz rozpocz\u0105\u0142 rozdzielanie prowincji islamskich mi\u0119dzy muzu\u0142ma\u0144skich ksi\u0105\u017c\u0105t. Cz\u0119\u015bci\u0105 jego m\u0105dro\u015bci, oby B\u00f3g mia\u0142 nad nim lito\u015b\u0107, by\u0142o przywr\u00f3cenie niekt\u00f3rych ksi\u0105\u017c\u0105t ajjubidzkich na ich stanowiska, aby zapobiec konfliktom w Lewancie. Kutuz, oby B\u00f3g mia\u0142 nad nim lito\u015b\u0107, nie obawia\u0142 si\u0119 ich zdrady, zw\u0142aszcza gdy sta\u0142o si\u0119 dla nich jasne, \u017ce nie s\u0105 w stanie pokona\u0107 Kutuza i jego sprawiedliwych \u017co\u0142nierzy.

Jego morderstwo<\/strong><\/span><\/h1>


Rukn ad-Din Bajbars zabi\u0142 su\u0142tana al-Muzaffara Kutuza w Dhu al-Kidah 658 AH \/ 24 pa\u017adziernika 1260 r. n.e. podczas powrotu armii do Egiptu. Powodem by\u0142o to, \u017ce su\u0142tan Kutuz obieca\u0142 Bajbarsowi w\u0142adz\u0119 nad Aleppo po zako\u0144czeniu wojny. Po tym su\u0142tan Kutuz my\u015bla\u0142 o porzuceniu su\u0142tanatu i kontynuowaniu \u017cycia w ascezie i poszukiwaniu wiedzy, pozostawiaj\u0105c przyw\u00f3dztwo w kraju dow\u00f3dcy swoich armii, Rukn ad-Din Bajbarsowi. W rezultacie odwo\u0142a\u0142 swoj\u0105 decyzj\u0119 o przyznaniu Bajbarsowi gubernatorstwa Aleppo, poniewa\u017c mia\u0142 on zosta\u0107 kr\u00f3lem ca\u0142ego kraju. Bajbars uwa\u017ca\u0142, \u017ce su\u0142tan Kutuz go oszuka\u0142, a jego towarzysze zacz\u0119li mu to wmawia\u0107 i namawia\u0107 go do buntu przeciwko su\u0142tanowi i zabicia go. Kiedy Kutuz powr\u00f3ci\u0142 z odbicia Damaszku z r\u0105k Tatar\u00f3w, mamelucy Bahryt\u00f3w, w tym Bajbars, zebrali si\u0119, by go zamordowa\u0107 w drodze do Egiptu. Pewnego dnia, gdy zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do Egiptu, wybra\u0142 si\u0119 na polowanie, a wielb\u0142\u0105dy pod\u0105\u017ca\u0142y za nim. Anz al-Isfahani zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego z pro\u015bb\u0105 o wstawiennictwo za kilkoma swoimi towarzyszami. Wstawi\u0142 si\u0119 za nim, a Bajbars pr\u00f3bowa\u0142 uca\u0142owa\u0107 jego d\u0142o\u0144, ale ten j\u0105 trzyma\u0142. Bajbars go pokona\u0142. Pad\u0142 od miecza, z rozerwanymi d\u0142o\u0144mi i ustami. Pozostali strzelili do niego z \u0142uk\u00f3w i zabili go. Kutuza przewieziono nast\u0119pnie do Kairu i tam pochowano.

Ci, kt\u00f3rzy czytaj\u0105 podr\u0119czniki historii, kt\u00f3re zachowa\u0142y t\u0119 histori\u0119, uwa\u017caj\u0105, \u017ce Sajf ad-Din Kutuz przyby\u0142, aby wype\u0142ni\u0107 okre\u015blon\u0105 misj\u0119 historyczn\u0105 i zaraz po jej wype\u0142nieniu znikn\u0105\u0142 ze sceny historycznej, zwr\u00f3ciwszy na siebie uwag\u0119 i wzbudzaj\u0105c podziw, co sprawi\u0142o, \u017ce jego rola historyczna, mimo kr\u00f3tkiego okresu trwania, by\u0142a wielka i trwa\u0142a.

Dlaczego byli\u015bmy wspaniali<\/strong>
Z ksi\u0105\u017cki Niezapomniani przyw\u00f3dcy Tamera Badra\u00a0<\/span><\/h1>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

5 \u0645\u0627\u0631\u0633 2019\u00a0 \u00a0 \u0633\u064a\u0641 \u0627\u0644\u062f\u064a\u0646 \u0642\u0637\u0632 \u00a0 \u0623\u0631\u064a\u062f \u0645\u0646\u0643\u0645 \u0623\u0646 \u062a\u0646\u0633\u0648\u0627 \u0641\u064a\u0644\u0645 \u0648\u0627 \u0627\u0633\u0644\u0627\u0645\u0627\u0647 \u0648\u062a\u0642\u0631\u0623\u0648\u0627 \u0642\u0635\u0629 \u062d\u064a\u0627\u0629 \u0642\u0637\u0632 \u0627\u0644\u062d\u0642\u064a\u0642\u064a\u0629 \u0648\u0643\u064a\u0641 \u062d\u0648\u0644 \u0645\u0635\u0631 \u0645\u0646 \u062d\u0627\u0644\u0629 \u0627\u0644\u0641\u0648\u0636\u0649 \u0625\u0644\u0649 \u0625\u0646\u062a\u0635\u0627\u0631 \u0639\u0638\u064a\u0645 \u0639\u0644\u0649 \u0623\u0643\u0628\u0631 \u0642\u0648\u0629 \u0639\u0638\u0645\u064a \u0641\u064a \u0630\u0644\u0643 \u0627\u0644\u0648\u0642\u062a \u062e\u0644\u0627\u0644 \u0639\u0627\u0645 \u0648\u0627\u062d\u062f \u0641\u0642\u0637\u0648\u0644\u0644\u0639\u0644\u0645 \u0644\u0646 \u0646\u062d\u0631\u0631 \u0627\u0644\u0627\u0642\u0635\u0649 \u0625\u0644\u0627 \u0625\u0630\u0627 \u0627\u062a\u0628\u0639\u0646\u0627 \u0645\u0627 \u0641\u0639\u0644\u0647 \u0642\u0637\u0632 \u0648\u0644\u0643\u0646\u0643\u0645 \u0644\u0627\u062a\u0632\u0627\u0644\u0648\u0646 \u0641\u064a \u062d\u0627\u0644\u0629 \u0627\u0644\u063a\u0641\u0644\u0629 \u0642\u0637\u0632 […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":21956,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","inline_featured_image":false,"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"footnotes":""},"categories":[115,184],"tags":[],"class_list":{"0":"post-21955","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-115","8":"category-184"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21955","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21955"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21955\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21955"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21955"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21955"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}