{"id":21970,"date":"2025-03-27T12:24:15","date_gmt":"2025-03-27T12:24:15","guid":{"rendered":"https:\/\/tamerbadr.com\/?p=21970"},"modified":"2025-04-20T08:59:21","modified_gmt":"2025-04-20T08:59:21","slug":"jhgk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/archives\/21970","title":{"rendered":"Slag bij Tours"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

17 maart 2019<\/span><\/span><\/h1><\/div><\/div><\/div>
\u00a0<\/div><\/div><\/div><\/div>

Slag bij Tours<\/strong>

De christelijke terrorist die ongewapende moslims doodde in een Nieuw-Zeelandse moskee, had "Karel Martel" op de loop van zijn geweer geschreven. Dit wijst erop dat hij een goede geschiedschrijver is. Helaas lezen wij moslims onze eigen geschiedenis niet, en het grootste deel ervan wordt niet op school onderwezen. Een deel van onze geschiedenis is verdraaid, hetzij opzettelijk, hetzij uit onwetendheid. Daarom moeten we onze eigen geschiedenis kennen en het verhaal van Karel Martel, wiens naam geschreven staat op het geweer waarmee ongewapende moslims werden gedood.

De Slag bij Tours, ook bekend als de Slag bij Poitiers, vond plaats tussen de moslimtroepen onder leiding van Abd al-Rahman al-Ghafiqi en de Frankische troepen onder leiding van Karel Martel. De moslims werden in deze slag verslagen en hun commandant werd gedood. Deze nederlaag maakte een einde aan de moslimopmars naar het hart van Europa.

voor de strijd<\/strong>
In 112 AH \/ 730 n.Chr. werd Abd al-Rahman al-Ghafiqi benoemd tot gouverneur van Andalusi\u00eb. Hij onderdrukte de opstanden in Andalusi\u00eb tussen Arabieren en Berbers en zette zich in voor de verbetering van de veiligheid en culturele situatie van het land.
Deze stabiliteit en orde die in Andalusi\u00eb waren neergedaald, werden echter verstoord door de opmars van de Franken en de Goten en hun voorbereidingen om de islamitische posities in het noorden aan te vallen. Een man als Al-Ghafiqi, een groot gelovige en strijder, kon niet zwijgen. De herinneringen aan de nederlaag van Tolosja achtervolgden hem nog steeds, en hij wachtte op het juiste moment om de gevolgen ervan uit te wissen. Nu die was gekomen, moest hij die grijpen en zich er zo goed mogelijk op voorbereiden. Hij verklaarde zijn intentie om te veroveren, en de strijders stroomden van alle kanten naar hem toe, tot ze samen zo'n vijftigduizend man sterk waren.

Campagne-route<\/strong>
Begin 114 AH \/ 732 n.Chr. verzamelde Abd al-Rahman zijn troepen in Pamplona, ten noorden van Andalusi\u00eb, en stak met hen het Albertgebergte over om Frankrijk (Galli\u00eb) binnen te trekken. Hij trok zuidwaarts naar de stad Aral, gelegen aan de Rh\u00f4ne, omdat deze stad weigerde schatting te betalen en hem ongehoorzaam was. Hij veroverde de stad na een enorme veldslag. Vervolgens trok hij westwaarts naar het hertogdom Aquitani\u00eb en behaalde een beslissende overwinning aan de oevers van de Dordogne, waarbij hij het leger uiteen dreef. Hertog Odo werd gedwongen zich met zijn troepen noordwaarts terug te trekken, waardoor zijn hoofdstad Bordeaux overbleef voor de moslims die als veroveraars binnenvielen. De staat Aquitani\u00eb was volledig in handen van de moslims. Al-Ghafiqi trok richting de Loire en zette koers naar Tours, de tweede stad van het hertogdom, waar de kerk van Saint-Martin stond, die destijds zeer beroemd was. De moslims bestormden de stad en namen haar in.
Hertog Odo had geen andere keuze dan de hulp in te roepen van de Merovingische staat, waarvan de zaken in handen waren van Karel Martel. Hij gaf gehoor aan de oproep en schoot hem te hulp, aangezien hij zich tot dan toe niet had bekommerd om de moslimbewegingen in Zuid-Frankrijk vanwege het conflict dat tussen hem en Odo, hertog van Aquitani\u00eb, bestond.

Frankische paraatheid<\/strong>
Karel Martel zag in zijn verzoek om hulp een kans om zijn invloed over Aquitani\u00eb, dat in handen was van zijn rivaal, uit te breiden en de islamitische verovering een halt toe te roepen toen die hem begon te bedreigen. Hij kwam onmiddellijk in actie en spaarde geen moeite in zijn voorbereidingen. Hij liet overal soldaten komen en werd geconfronteerd met sterke, ruwe soldaten die bijna naakt vochten, naast zijn eigen soldaten, die sterk waren en ervaring hadden met oorlogen en rampen. Nadat Karel Martel zijn voorbereidingen had voltooid, trok hij op met zijn enorme leger, dat groter was dan het islamitische leger, en de aarde trilde met een schok. De vlakten van Frankrijk weergalmden van de geluiden en het geschreeuw van de soldaten tot hij de zuidelijke weiden van de Loire bereikte.<\/span><\/h1>


De strijd<\/strong>
Het moslimleger had zijn opmars naar de vlakte tussen Poitiers en Tours voltooid na de inname van de twee steden. Op dat moment had het leger van Karel Martels de Loire bereikt zonder dat de moslims de aankomst van zijn voorhoede opmerkten. Toen Al-Ghafiqi de Loire wilde bestormen om zijn tegenstander op de rechteroever te treffen voordat hij zijn voorbereidingen had voltooid, verraste Martel hem met zijn enorme troepenmacht, die het moslimleger in aantal overtrof. Abd al-Rahman werd gedwongen zich terug te trekken naar de vlakte tussen Poitiers en Tours. Karel stak met zijn troepen de Loire over en sloeg met zijn leger een paar kilometer van Al-Ghafiqi's leger een kamp op.
De slag vond plaats op die vlakte tussen de twee partijen. De exacte locatie van het slagveld is onbekend, hoewel sommige bronnen suggereren dat het plaatsvond nabij een Romeinse weg die Poitiers en Ch\u00e2tel met elkaar verbond, op een plaats ongeveer twintig kilometer ten noordoosten van Poitiers genaamd Al-Balat, een woord dat in Andalusi\u00eb een paleis of fort omringd door tuinen betekent. Daarom werd de slag in Arabische bronnen Al-Balat Al-Shuhada (Het Paleis van de Martelaren) genoemd vanwege het grote aantal moslims dat er de marteldood stierf. In Europese bronnen wordt het de Slag bij Tours-Poitiers genoemd.
Er braken gevechten uit tussen beide partijen aan het einde van Sha'ban 114 AH \/ oktober 732 AD. Deze duurden negen dagen, tot het begin van de Ramadan, zonder dat een van beide partijen een beslissende overwinning behaalde.
Op de tiende dag brak een enorme veldslag uit, en beide partijen toonden de grootste moed, uithoudingsvermogen en standvastigheid, totdat de Franken vermoeid raakten en de tekenen van de overwinning voor de moslims zichtbaar werden. De christenen wisten dat het islamitische leger veel buit had behaald tijdens de gevechten van Andalusi\u00eb naar Poitiers, en deze buit drukte zwaar op de moslims. Het was de gewoonte van de Arabieren om hun buit mee te nemen en achter hun leger te plaatsen, met een garnizoen dat hen beschermde. De christenen begrepen dit en slaagden erin de moslims aan te vallen door zich op deze kant te concentreren. Ze bezetten hen van achteren, vanuit de kant van het garnizoen dat belast was met de bewaking van de buit. De moslims hadden geen idee van de christelijke plannen, dus keerden sommige van hun divisies zich om om de buit te beschermen, en zo werd het systeem van het islamitische leger verstoord, aangezien de ene divisie zich omdraaide om de buit te beschermen en een andere de christenen van voren bevocht. De moslimlegers raakten verstoord en de kloof waardoor de Franken binnendrongen, werd groter.
Al-Ghafiqi probeerde de orde te herstellen, de situatie onder controle te krijgen en het enthousiasme onder zijn soldaten nieuw leven in te blazen, maar de dood hielp hem niet nadat hij werd getroffen door een verdwaalde pijl die hem het leven kostte, en hij sneuvelde als een martelaar in het veld. De moslims raakten steeds meer in wanorde en er verspreidde zich paniek onder het leger. Zonder de restanten van standvastigheid, vurige geloof en het verlangen naar de overwinning, zou een grote ramp de moslims zijn overkomen tegenover een leger dat hen in aantal overtrof. De moslims wachtten tot het donker werd, grepen toen de kans van de duisternis aan en trokken zich terug naar Septimania, waarbij ze hun bezittingen en het grootste deel van hun buit als buit voor de vijand achterlieten.
Toen de ochtend aanbrak, stonden de Franken op om de strijd voort te zetten, maar ze troffen geen moslims aan. Ze troffen niets dan volledige stilte aan, dus trokken ze voorzichtig naar de tenten, in de hoop dat er een list in het spel was. Ze troffen ze leeg aan, op de gewonden na die zich niet konden bewegen. Ze slachtten hen onmiddellijk af, en Karel Martel was tevreden met de terugtrekking van de moslims. Hij durfde hen niet te achtervolgen en keerde met zijn leger terug naar het noorden, waar hij vandaan kwam.

Redenen voor de nederlaag<\/strong>
Er waren veel factoren die tot dit schandelijke resultaat leidden, waaronder:
1- De moslims hadden duizenden kilometers afgelegd sinds ze Andalusi\u00eb hadden verlaten en waren uitgeput door de aanhoudende oorlogen in Frankrijk en door de opmars en de beweging. Gedurende deze tocht kwamen er geen versterkingen aan om de vitaliteit van het leger te vernieuwen en het te helpen bij zijn missie, aangezien de afstand tussen hen en het centrum van het kalifaat in Damascus groot was. Tijdens hun opmars door de Franse regio's stonden ze dus dichter bij mythische verhalen dan bij historische gebeurtenissen. C\u00f3rdoba, de hoofdstad van Andalusi\u00eb, kon het leger niet bijstaan, omdat veel Arabische veroveraars verspreid over de regio's woonden.
2- De ijver van moslims om buit te beschermen. God de Almachtige zegt in Zijn Edele Boek: "O mensheid, waarlijk, de belofte van God is waarheid, dus laat het wereldse leven jullie niet misleiden en laat je niet door de Bedrieger over God misleiden." [Fatir: 5] Het is opmerkelijk dat moslims werden misleid door dit wereldse leven dat voor hen werd geopend, dus streden ze erom. Het werd overgeleverd van de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, in de hadith overgeleverd door Al-Bukhari en Muslim op gezag van Amr ibn Awf Al-Ansari, moge Allah tevreden met hem zijn, dat de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, zei: "Bij Allah, het is niet armoede dat ik voor jullie vrees, maar eerder vrees ik dat de wereld gemakkelijk voor jullie zal worden gemaakt zoals het gemakkelijk werd gemaakt voor degenen die v\u00f3\u00f3r jullie kwamen, en dat jullie erom zullen strijden zoals zij erom streden, en dat het jullie zal vernietigen zoals het hen vernietigde."
De wet van de Almachtige God met Zijn schepping is dat als de wereld zich opent voor moslims en zij erom strijden zoals de volkeren v\u00f3\u00f3r hen erom streden, het hen ook zal vernietigen, net zoals het die voorgaande volkeren vernietigde. De Almachtige God zegt: "Je zult nooit enige verandering vinden in de weg van God, en je zult nooit enige verandering vinden in de weg van God" (Fatir: 43).

Gevechtsresultaten<\/strong>
Er is veel over deze slag gezegd en Europese historici hebben er overdreven veel aandacht aan besteed en hem als een beslissende slag beschouwd. Het geheim van hun interesse is duidelijk: de meesten van hen beschouwen hem als de redding van Europa. Edward Gibbon zegt in zijn boek "The Decline of the Roman Empire" over deze slag: "Hij redde onze Britse vaders en onze Franse buren van het juk van de burgerlijke en religieuze Koran, behield de glorie van Rome en versterkte de vastberadenheid van het christendom."
Sir Edward Creasey zegt: "De grote overwinning die Karel Martel in 732 na Christus op de Arabieren behaalde, maakte een definitief einde aan de Arabische veroveringen in West-Europa en redde het christendom van de islam."
Een andere groep gematigde historici beschouwt deze overwinning als een grote catastrofe die Europa trof en het van beschaving en cultuur beroofde. Gustave Le Bon zegt in zijn beroemde boek *De beschaving van de Arabieren*, dat Adel Zuaiter met precisie en welsprekendheid in het Arabisch vertaalde: "Als de Arabieren Frankrijk hadden overgenomen, zou Parijs net als C\u00f3rdoba in Spanje zijn geworden, een centrum van beschaving en wetenschap, waar de gewone man kon lezen, schrijven en soms zelfs gedichten kon schrijven, in een tijd dat de koningen van Europa hun eigen naam nog niet konden schrijven."
Na de Slag bij Tours kregen de moslims geen nieuwe kans meer om het hart van Europa binnen te dringen. Ze werden geplaagd door verdeeldheid en het uitbreken van conflicten, terwijl de christelijke strijdkrachten zich verenigden en wat zij de heroveringsbeweging noemden, op gang kwam en de steden en bases in Andalusi\u00eb in handen van de moslims nam.

Waarom we geweldig waren<\/strong>
Het boek (Onvergetelijke dagen... Belangrijke pagina's uit de islamitische geschiedenis) van Tamer Badr\u00a0<\/span><\/h1>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

17 \u0645\u0627\u0631\u0633 2019 \u00a0 \u0645\u0639\u0631\u0643\u0629 \u0628\u0644\u0627\u0637 \u0627\u0644\u0634\u0647\u062f\u0627\u0621 \u0627\u0644\u0625\u0631\u0647\u0627\u0628\u064a \u0627\u0644\u0645\u0633\u064a\u062d\u064a \u0627\u0644\u0630\u0649 \u0642\u062a\u0644 \u0627\u0644\u0645\u0633\u0644\u0645\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0639\u0632\u0644 \u0641\u0649 \u0645\u0633\u062c\u062f \u0646\u064a\u0648\u0632\u064a\u0644\u0627\u0646\u062f\u0627 \u0643\u0627\u0646 \u0643\u0627\u062a\u0628 \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0627\u0633\u0648\u0631\u0629 \u0628\u0646\u062f\u0642\u064a\u062a\u0647 \u0634\u0627\u0631\u0644 \u0645\u0627\u0631\u062a\u0644 \u0641\u0647\u0630\u0627 \u064a\u062f\u0644 \u0639\u0644\u0649 \u0623\u0646\u0647 \u0642\u0627\u0631\u0626 \u062c\u064a\u062f \u0644\u0644\u062a\u0627\u0631\u064a\u062e \u0648\u0644\u0644\u0623\u0633\u0641 \u0641\u0646\u062d\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0633\u0644\u0645\u064a\u0646 \u0644\u0627 \u0646\u0642\u0631\u0623 \u062a\u0627\u0631\u064a\u062e\u0646\u0627 \u0648\u0644\u0627 \u064a\u062a\u0645 \u062a\u062f\u0631\u064a\u0633 \u0623\u063a\u0644\u0628\u0647 \u0641\u064a \u0645\u062f\u0627\u0631\u0633\u0646\u0627 \u0648\u062c\u0632\u0621 \u0645\u0646 \u062a\u0627\u0631\u064a\u062e\u0646\u0627 \u064a\u062a\u0645 \u062a\u0634\u0648\u064a\u0647\u0647 \u0625\u0645\u0627 \u0639\u0646 \u0642\u0635\u062f \u0623\u0648 \u0639\u0646 \u062c\u0647\u0644 \u0648\u0644\u0630\u0644\u0643 \u064a\u062c\u0628 […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":21971,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","inline_featured_image":false,"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"footnotes":""},"categories":[115],"tags":[],"class_list":{"0":"post-21970","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-115"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21970","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21970"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21970\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21971"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21970"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21970"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tamerbadr.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}